Ministrja e Shëndetësisë, Evis Sala, vijon turin diplomatik në konferencat ndërkombëtare, ndërsa qytetarët vazhdojnë të përballen me mungesë ilaçesh, radhë të gjata dhe spitale që shpesh ngjajnë më shumë me godina të harruara sesa me institucione moderne shëndetësore.
Këtë herë në sesionin e 79-të të Asamblesë Botërore të Shëndetësisë, ministrja foli për “sistem shëndetësor modern”, “transformim digjital” dhe “rritje të kapaciteteve”, një panoramë që tingëllon sikur po flet ministrja e Suedisë apo Norvegjisë, por që ska lidhje me realitetin pasi për shumë pacientë në Shqipëri sistemi shëndetësor është një stres më vete.
Në deklaratat e saj, Sala theksoi se Shqipëria po forcon kujdesin shëndetësor parësor dhe po investon në modernizimin e spitaleve. Megjithatë, qytetarët sot duhet të nxitojnë se kush do kap i pari radhën e analizave, sepse pas datës 20 të çdo muaji nuk ka më pasi mbaron tavani buxhetor i koncensionarit. Ilaçet që sidomos pacientët e onklogjikut nuk i gjejnë dot, dhe pajisje që në shumicën e rasteve janë jashtë funksionit.
Ministrja vlerësoi gjithashtu rolin e Organizatës Botërore të Shëndetësisë dhe foli për sfidat globale, nga ndryshimet klimatike deri te siguria digjitale. Por në një vend ku shqetësimi më bazik i pacientit mbetet nëse do të gjejë ilaçin në spital apo do ta blejë vetë, prioritetet globale shpesh tingëllojnë luks komunikimi politik.
Teksa në konferenca ministrja flet për “arkitekturë globale të shëndetit”, në realitetin shqiptar qytetarët vazhdojnë të përballen me arkitekturën e amortizuar të korridoreve spitalore dhe me qendra shëndetësore që, përveç mungesës së infrastrukturës bazë, i detyrojnë qytetarët të blejnë vetë edhe shiringën në farmaci për të bërë një vaksinë te mjeku i familjes.
Prandaj, para se t’i falenderojë mjekët e familjes nga sallat e OBSH-së në Gejenvë, më e drejtë do ishte që këtë kohë Sala ta shfrytëzonte duke vizituar qendrat shëndetësore në vend, ndoshta në këtë mënyrë do ta kuptonte se ministre e kujt shëndetësie është.
