Përplasja e vazhdueshme mes presidentes së Komisionit Evropian, Ursula von der Leyen, dhe Përfaqësueses së Lartë të BE-së për Politikën e Jashtme, Kaja Kallas, duket se po hyn në një fazë të re tensioni.
Sipas një dokumenti të cituar nga Financial Times dhe që i atribuohet qeverisë franceze, po shqyrtohet mundësia e reduktimit të ndjeshëm të kompetencave të Shërbimit Evropian për Veprim të Jashtëm (SEAE), institucioni që konsiderohet si “ministria e Jashtme” e Bashkimit Evropian.
Dokumenti sugjeron që një pjesë e madhe e përgjegjësive të SEAE-së, përfshirë menaxhimin e mbi 140 delegacioneve diplomatike të BE-së në botë, të transferohen te Komisioni Evropian dhe qeveritë kombëtare. Sipas propozimit, institucioni me një buxhet prej rreth 1 miliard eurosh konsiderohet “jofunksional” përballë sfidave aktuale gjeopolitike.
Megjithatë, kjo nismë shihet nga shumë vëzhgues si një tjetër sinjal i tensioneve mes selisë së Komisionit Evropian dhe ekipit të Kallas. Një nga mosmarrëveshjet më të fundit lidhet me emërimin e kreut të ri të delegacionit të BE-së në Meksikë, një post që ka fituar rëndësi strategjike pas marrëveshjeve të reja tregtare me vendin latino-amerikan. Kallas dëshiron të emërojë një anëtare të kabinetit të saj, me kombësi estoneze, në vend të diplomatit aktual portugez.
Ky propozim ka shkaktuar pakënaqësi në disa kryeqytete evropiane, veçanërisht në Francë dhe Itali, si edhe brenda vetë Komisionit Evropian. Marrëdhëniet e tensionuara mes palëve janë reflektuar edhe simbolikisht: në godinën e SEAE-së, përballë selisë së Komisionit në Bruksel, është vendosur së fundmi një mbishkrim gjigant me fjalën “Reliable” (“I besueshëm”), që sipas disa burimeve interpretohet si një mesazh indirekt ndaj Von der Leyen.
Pavarësisht debatit, një reformë e tillë konsiderohet e vështirë për t’u realizuar. Së pari, shumë shtete anëtare nuk mbështesin rritjen e mëtejshme të kompetencave të Von der Leyen, e cila shpesh kritikohet për centralizim të tepruar të pushtetit.
Së dyti, ndryshime të tilla do të kërkonin modifikimin e traktateve evropiane, proces që kërkon miratim unanim nga të gjitha vendet anëtare. Së treti, një lëvizje e tillë mund të shkaktonte tensione me vendet baltike, të cilat janë ndër zërat më të fortë kundër Rusisë dhe mbështetësit kryesorë të Ukrainës, në një kohë kur lufta vazhdon të mbetet prioritet i sigurisë për Bashkimin Evropian.
