Mes parullave që po shfaqen në protestat e Tiranës është edhe slogani “Shqipëria e Re”, një formulë që kujton menjëherë “La Nouvelle France” (“Franca e Re”), sloganin e përdorur nga lideri i së majtës radikale franceze Jean-Luc Mélenchon. Ngjashmëria është e dukshme në gjuhën politike: të dyja flasin për nevojën e një shkëputjeje nga rendi ekzistues dhe ndërtimin e një realiteti të ri politik.
Por këtu mbarojnë ngjashmëritë. Mélenchon ishte dhe mbetet një figurë e së majtës radikale europiane, me një program që mbështetet te shteti social, rishpërndarja e pasurisë, taksimi i të pasurve dhe kritika ndaj kapitalizmit liberal. “Franca e Re” nuk ishte thjesht një slogan proteste, por një projekt i mirëfilltë politik që arriti të marrë afro 22 për qind të votave në zgjedhjet presidenciale franceze.
Në Shqipëri, “Shqipëria e Re” po përdoret në një kontekst krejt tjetër. Protestat nuk kanë ende një identitet të qartë ideologjik të majtë apo të djathtë dhe mes pjesëmarrësve gjenden njerëz me bindje të ndryshme politike. Madje, thirrja më e dëgjuar është “Rama në burg, Berisha në burg”, një mesazh që synon të refuzojë të gjithë klasën politike të tranzicionit, jo të promovojë një program të caktuar ideologjik.
Kjo e bën krahasimin interesant: ndërsa “Franca e Re” ishte projekti i një lideri të së majtës radikale që kërkonte pushtetin përmes zgjedhjeve, “Shqipëria e Re” shfaqet si simbol i një pakënaqësie qytetare kundër establishmentit në tërësi. E përbashkëta është ideja e shkëputjes nga e vjetra; dallimi është se në Francë ajo kishte një drejtim ideologjik të qartë, ndërsa në Shqipëri mbetet ende një slogan pa një përkufizim politik të saktë.
