Kryekomisioneri Ilirjan Celibashi pranoi se zgjedhjet e 11 majit u shoqëruan me problematika dhe se asnjë nga strukturat e KQZ nuk funksionoi siç duhet. Sipas tij, përgjegjësia nuk është e drejtuesit (atij vetë) por e ligjit. Për të cilin, si një “president mbi palët”, ai kërkoi nga parlamenti i ri një reformë tërësore zgjedhore, duke sjellë në tavolinë edhe 14 propozime konkrete.
Faktet ndërkohë flasin për një tjetër realitet: atë të rrëzimit të vendimeve të tij nga KAS dhe Kolegji Zgjedhor, që i ka hedhur poshtë rregullisht vendimet e Celibashit. Thënë ndryshe, nuk është Kolegji ai që duhet suprimuar, por vetë Celibashi, sepse Kolegji ka shërbyer për të rivendosur ligjin atje ku ai është shkelur.
Për ta bërë më të qartë, mjafton të kujtojmë rastin e votimit elektronik në 11 maj, ku Celibashit i deshën 48 orë për të shpallur rezultatin. Kush nuk funksionoi atëherë? Kolegji apo Komisioneri?
Në tavolinën e tij të punës ende ndodhen ankimimet administrative të zgjedhjeve të shkuara. Ai i mban aty me vite, duke ia përcjellë KAS-it vetëm kur nuk gjen më asgjë për të bërë në zyrën e tij. Kush nuk funksionon në këtë rast? Komisioneri që zvarrit dosjet, apo KAS që i ka shqyrtuar brenda afateve të Kodit Zgjedhor?
Ilirjan Celibashi ushtron rregullisht kompetenca që u takojnë organeve të tjera. Këtë e bëri edhe javë më parë, teksa futi hundët në shpërndarjen e mandateve, kur në fakt nuk e ka një tagër të tillë. Për më tepër, së fundmi duket se Kryekomisionerit i pëlqen të shfaqet dhe si analist në studio, ku sulmon edhe institucionin që drejton. Dhe prapë pyetja mbetet: kush nuk funksionon në këtë rast?
Komisioni Rregullator, në rastin e dorëheqjeve dhe mandateve, u përdor prej tij për të mbuluar abuzimin me kompetencat. Pse nuk i pëlqen Celibashit Komisioni Rregullator? Sepse ai nuk i shërben më interesit të tij.
Por e gjithë kjo lëvizje nuk është kaq naive dhe me motive analize. Pas kërkesës së Celibashit për një reformë të re zgjedhore fshihet halli i madh – mandati i anëtarëve ekzistues të Rregullatorit përfundon në fund të shtatorit, dhe Kuvendi duhet të caktojë zëvendësuesit brenda tetorit. Celibashi e di se për pesëshen e re nuk ka më mundësi të ndërhyjë apo të menaxhojë përzgjedhjen. Jo më kot në korridoret e PD kanë nisur të përfliten emrat e parë zëvendësues. Ndërsa për të vetin, Celibashi si përherë është kujdesur që të vijë me propozim nga lart (Rama) dhe me miratim nga poshtë (Berisha).
Qartas, Celibashi dhe Berisha kanë të dy të njëjtin merak me zgjedhjet. I shohin të manipuluara apo të cenuara, por rezultatin e respektojnë deri në fund: Berisha duke shkuar në parlament dhe Celibashi duke u bërë gati për një mandat të ri. Që do të thotë sërish tendera shumëmilionësh për votën e emigrantëve, votën elektronike dhe patronazhimin me sukses të procesit elektoral – për llogari të Ramës… apo Berishës qoftë.
