Në fund të çdo viti, perspektiva e daljes nga zhurma dhe ngarkesa e festave për të reflektuar mbi mënyrën se si të përmirësohemi vitin e ardhshëm mirëpritet nga shumë njerëz, injorohet nga disa dhe shpesh refuzohet nga të tjerë.
Praktika e bërjes së rezolutave për Vitin e Ri mund të nisë me qëllime optimiste. Por zakonisht deri në muajin e dytë të vitit, rreth 64% e atyre që kërkojnë përmirësim të vetvetes braktisin qëllimet e tyre, ndoshta duke i bërë disa të pyesin: “Pse e kemi këtë traditë në radhë të parë?”
Përgjigjja, siç duket, shkon 3,000 deri në 4,000 vjet pas, në festivalin e lashtë babilonas Akitu, që festohej në prill, thotë Dr. Candida Moss, Profesor i Teologjisë në Departamentin e Teologjisë dhe Fesë në Universitetin e Birmingham-it në Angli, përmes një emaili.
Koha e festivalit dhe fillimi i vitit të ri për babilonasit — që nganjëherë ndodhte në mars, duke shënuar fillimin e sezonit të bujqësisë — bazohej në kalendarin babilonas, tha Dr. Louisa McKenzie, historiane arti, gazetare dhe bashkëpunëtore në Institutin Warburg në Londër, përmes një emaili. Qyteti i lashtë i Babilonisë ndodhej në atë që sot është Iraku, rreth 55 milje (88.5 kilometra) në jug të Bagdadit.
“Ashtu si shumë festivale të lashta të Vitit të Ri, (Akitu) lavdëronte krijimin dhe pjellorinë, si në një shkallë bujqësore ashtu edhe kozmike,” tha Moss. “Origjina mitike e festës ishte krijimi i botës nga zoti Marduk. Sipas mitit të quajtur Enuma Elish, bota u krijua kur Marduku vrau rivalen e tij femër Tiamatin dhe krijoi qiejt dhe tokën nga trupi i saj i copëtuar.”
Në festivalin Akitu, shtoi Moss, njerëzit mblidheshin për të admiruar mrekullitë e krijimit dhe triumfin e rendit gjakatar ndaj kaosit. Gjithashtu, në këtë festival, babilonasit angazhoheshin në formën e parë të rezolutave të Vitit të Ri, pjesërisht për të qetësuar perënditë e ndryshueshme — si, për shembull, duke premtuar të shlyenin borxhet ose të kthenin pajisjet bujqësore të huazuara.
Civilizimet në të gjithë botën kanë festuar kalimin e vitit për mijëvjeçarë, tha McKenzie. Megjithëse romakët nuk përdornin domosdoshmërisht termin rezoluta, ata përpiqeshin të hynin në vitin e ri me një mendësi pozitive, siç tregohet në tekstet e hershme të shekullit të parë, si “Fasti” i poetit romak Ovid — një përshkrim me gjashtë pjesë i vitit romak dhe festivaleve të tij fetare.
