Ekspertët pohojnë se Dorëshkrimet e Detit të Kuq, të vjetra 4,500 vjet, ofrojnë një pamje të pashembullt mbi ata që mund të kenë ndërtuar këto mrekulli të lashta — dhe se si.
Në vitin 2013, një zbulim revolucionar në Wadi al-Jarf, në bregun e Detit të Kuq në Egjipt, zbuloi një thesar papirusash, më të vjetrat e njohura deri më sot. Ndër këto dokumente antike, të quajtura Dorëshkrimet e Detit të Kuq, ishte ditari i një burri të quajtur Merer, një inspektor që drejtonte një ekip prej 200 punëtorësh gjatë ndërtimit të Piramidës së Madhe të Faraonit Khufu rreth 4,500 vjet më parë.
Ky ditar ofron një pamje unike dhe të gjallë të përpjekjeve të përditshme që kontribuan në një nga mrekullitë më të mëdha arkitekturore të botës.
Shënimet e Mererit përshkruajnë procesin e kujdesshëm të transportimit të blloqeve masive të gurit gëlqeror nga guroret në Tura drejt Gizës përmes lumit Nil.
Ekipi i Mererit punonte pa pushim, përpjekjet e tyre të ushqyera me racionet e bukës, mishit, birrës dhe hurmave — një tregues se këta punëtorë ishin zanatçinj të kualifikuar, jo skllevër, siç sugjeronin disa teori më parë.
Papirusët përmendin gjithashtu Ankhhaf-in, gjysmë-vëllanë e Khufut dhe arkitektin kryesor të piramidës, duke lidhur më në fund një emër me krijuesin e këtij projekti monumental.
Dokumentet theksojnë gjithashtu rëndësinë e Wadi al-Jarf-it si një port i gjallë që siguronte mjete bakri dhe materiale të tjera thelbësore për ndërtimin e piramidës. Ky zbulim jo vetëm që ndryshon të kuptuarit tonë mbi mënyrën se si u ndërtuan piramidat, por gjithashtu ofron një dëshmi të rrallë dhe të drejtpërdrejtë për njerëzit që e bënë të mundur.
