Opinion nga Agim Xhafka
Dje në Dvoran të Korçës u zhvillua “Festa e Mollës”. Zona ka plot gëzime të tilla gjatë vitit. Psh “Festa e Birrës”, “Festa e Lakrorit”, “Festa e Tërhanasë”, “Festa e Turshive”, “Festa e Pastërmasë”… Bëra shaka me ca emërtime nga që m’u qesh, por dhe gati po qaja me këtë “Festën e Mollëve”. Ndërsa në sheshin e fshatit kërcenin dhe gëzonin patronazhistët, punonjësit e bashkisë, zyrtarët lokalë, anash jepnin opinion për ca gazetarë portalesh ata që prodhuan mollët. Ata që iu ndenjën pemëve te koka. Ata që shpenzuan që nga krasitja, punimi te rrënja, mbrojtja ndaj dëmtuesve e deri te mbledhja e vendosja në arka e prodhimit. Flisnin që u ishin rritur shpenzimet, që shteti nuk u mbulonte asnjë humbje, që grumbulluesit ua merrnin mollët më lirë se sa vjet. Psh vjet i shisnin me 600 lekë të vjetër, sivjet me 350 lekë të vjetër. E ndërsa dridhej vallja e dëgjohej kënga, fermerët e mbyllnin “gëzimin” e festës me fjalët:
-Nuk ia vlen të merresh me mollët. Nuk vjel dot as paratë e kostos.
Ama vallet nuk pushojnë. Administrata këndon dhe dredh belin. Prodhuesit mbajnë zi.
Dje në Dvoran të Korçës u orgnizua “Festa e Mollëve”. Në tv e media bashkia dërgoi lajmin. Patjetër dhe filmimet. Ata që u kujdesën për mollët, që u lodhën e harxhuan për to nuk i kapi kamera. Do i kapë patjetër nesër kur qindra kv do i groposin. Do i hedhin anash parcelave a në përrua. E ato ditë do të organizohet “Festa e Mollëve në Kanal”. Ka vite e vite që po ndodh kështu. Si film serial tashmë. Me shumë seri. Me sa më shumë mollë që kalben nga viti në vit.
