Ish-Kryegjyshi Baba Ahmed Ahmetaj përshkruante situatën e tij të mjerueshme në vitin 1958, pas përzënies nga teqeja, ku një grup të rinjsh dhe anëtarësh të organizatës së kooperativës e dëbuan. Ahmataj shprehte dëshirën për të shërbyer si dervish dhe për të jetuar në ndonjë teqe ose kryegjyshatë në Tiranë, në vend që të rrinte në shtëpi i strehuar tek i vëllai në Tiranë.
Kjo letër tregon jo vetëm fatin tragjik të një njeriu, por gjithashtu përshkruan atmosferën e frikës dhe dhunës që mbizotëronte në Shqipërinë komuniste.
Mbi këtë shkresë informimi, vetë Enver Hoxha ka bërë një shënim, ku urdhëron përndjekjen e ish kryegjyshit bektashi dhe sekuestrimin e pasurisë së tij. Ai shënon me dorë:
“Çdo gjë të bëhet pronë e kooperativës menjëherë. Ky dervish të mos ketë asgjë. E njoh këtë të poshtër. Ka qenë dhe kryegjysh. Të mos lejohet të qëndrojë në Tiranë. Të dergohet në ndonjë vend të thellë. Asnjë përgjigje të mos i kthehet!”
