Luizi i Big Brother-it paskesh thene se mediat kane kembengulur qe ai te prononcohet mbi tragjedine e ndodhur ne Shkoder ku nje nene u mbyt ne Bune me tre femijet e saj, ndaj per kete arsye ai u detyrua te ofroje qendrimin e vet mbi ngjarjen.
Natyrisht ne boten e spektaklit dhe banalitetit te mediatizuar nuk mund te mungoje edhe banalizimi i tragjedive njerezore. Luizi tashme, si autoritet i botes se spektaklit, duhet te ushtroje pergjegjesine publike duke mbajtur qendrime mbi cdo ngjarje qe merr vemendjen e publikut. Publiku ka nevoje te dije mendimin e tij mbi cdo gje, njesoj si te ishte institucion pergjegjes. Pra, ai djali qe u vleresua aq shume per sherret e tij me Olten, te cilat mbajten te mberthyer per muaj me rradhe vemendjen e audiences, tashme ka detyrimin ti tregoje popullit te vet se cfare mendon per nje nene qe kreu vetevrasje bashke me femijet e saj, ne kushte depresioni per problemet e saj familjare!
Kemi te bejme ketu me idiotizim te mortit dhe qesharakizim te vdekjes. Duke perzjere rubrikat, kroniken me hapesiren gossip, krijojme nje sfere komunikimi ku tragjikja shkartiset me perversionin dhe mendjelehtesine, ku hierarkia e vlerave apo statuseve rrafshohen per te krijuar mbreterine e banales. Per pasoje drama humbet solemnitetin dhe behet thjesht vanitoze e qesharake.
Nga Ergys Mertiri
