Një letër e shkruar në 9 dhjetor 1948 në Tiranë hedh dritë mbi një dramë të vogël njerëzore në vitet e para të regjimit komunist në Shqipëri. Autorja e saj është Vangjelia Luarasi, e cila i drejtohet drejtpërdrejt kryeministrit të kohës, Enver Hoxha, për t’i kërkuar ndërhyrje në favor të kunatit të saj, Gaqo Turtulli, të burgosur në Korçë.
Letra është një lutje e qartë dhe e ndjerë për mëshirë. Që në rreshtat e parë, Luarasi i drejtohet Hoxhës me fjalët:
“Zoti Kryeministër,
Ju lutem të më falni që marr kurajon t’ju drejtoj këtë letër…”
Ajo shpjegon se autoritetet e Korçës e kanë burgosur kunatin e saj, ndërsa familjen e tij e kanë lënë në kushte shumë të vështira, pasi ai nuk ka mundur të paguajë një taksë suplementare prej 800 mijë lekësh që i është vendosur në fund të vitit.
Sipas saj, Turtulli nuk ishte në gjendje ta paguante këtë shumë, sepse nuk kishte bërë tregti në muajt e fundit, pas humbjeve të mëdha që kishte pësuar gjatë zhvlerësimit të monedhës në vitin 1945 dhe konfiskimeve që pasuan.
Në vijim të letrës, Luarasi përpiqet të bindë kryeministrin se rasti duhet të rishikohet. Ajo kërkon që autoritetet e Korçës të shohin me drejtësi situatën, duke theksuar se nuk është e drejtë që një tregtar të detyrohet të paguajë taksa për aktivitet që nuk e ka ushtruar.
Në një tjetër pjesë të letrës, ajo shpreh edhe shqetësimin për familjen e kunatit, e cila sipas saj ka mbetur në kushte të pasigurta ekonomike pas arrestimit të tij.
Letra mbyllet me një ton të përulur dhe të respektueshëm:
“Ju lutem të kini mirësinë të merrni parasysh faktet e sipërpërmendura dhe përkrahjen po të jetë e mundur.
Ju lutem të pranoni nderimet tona më të sinqerta.”
Ky dokument është një dëshmi e rrallë e mënyrës se si qytetarët e zakonshëm, në vitet e para të regjimit komunist, i drejtoheshin drejtpërdrejt udhëheqjes së shtetit për të kërkuar drejtësi ose mëshirë.
Pas toneve të përulura dhe formulave zyrtare të kohës, në këtë letër ndihet qartë ankthi i një familjeje që përpiqet të shpëtojë një të afërm nga burgu dhe të mbrojë dinjitetin e saj në një periudhë të ashpër për jetën ekonomike dhe shoqërore të vendit.
