Deputetja e Partisë Demokratike, Elda Hoti, është vënë në qendër të debatit publik pas raportimeve se vëllai i saj është arrestuar nga autoritetet italiane, i dyshuar për përfshirje në trafik ndërkombëtar droge. Lajmi ka bërë jehonë si në Itali ashtu edhe në Shqipëri, duke e zhvendosur menjëherë diskutimin nga çështja penale në një debat politik e moral.
Tre ditë pas publikimit të lajmit, Hoti u shfaq në protestën e djeshme të opozitës, ku kërkoi rrëzimin e qeverisë. Në një postim në rrjetet sociale ajo shkroi: “Asgjë nuk e ndal këtë popull kur vendoset përballë padrejtësisë.” Një mesazh i fortë politik, por që për shumëkënd tingëlloi i shkëputur nga rrethanat personale që po e shoqëronin atë moment.
Deri tani, deputetja nuk ka bërë një reagim publik për arrestimin e vëllait të saj. Heshtja ka ushqyer më tej diskutimin, sidomos në një klimë politike ku termi “narko-shtet” përdoret shpesh si armë retorike kundër kundërshtarëve.
Është e qartë se askush nuk mban përgjegjësi penale për veprimet e një familjari. Shqipëria nuk është – dhe nuk duhet të jetë – në kohën e biografive. Por politika nuk funksionon vetëm me standarde ligjore; ajo matet edhe me standarde morale dhe me koherencën publike.
Kur një deputete që akuzon qeverinë për lidhje me trafikun e drogës përballet me një rast të tillë në familjen e saj, pritshmëria minimale është transparenca. Një sqarim, një distancim, një qëndrim. Jo për të marrë fajin e dikujt tjetër, por për të mos lënë hapësirë për dyshime apo interpretime.
Fakti që ajo nuk u shfaq në rreshtin e parë të drejtuesve të PD në protestë u lexua nga disa si një tërheqje taktike. Por pyetja thelbësore mbetet: a mjafton të mos jesh në rreshtin e parë, kur debati publik është zhvendosur pikërisht tek figura jote?
Politika shqiptare ka qenë shpesh e pamëshirshme me “biografitë” e kundërshtarit. Prandaj sot standardi duhet të jetë i njëjtë për të gjithë: jo përgjegjësi për fajet e të tjerëve, por përgjegjësi për mënyrën si përballesh me to në sferën publike.
Në fund, çështja nuk është nëse një deputete mban përgjegjësi për veprimet e vëllait të saj. Çështja është nëse ajo mban përgjegjësi për heshtjen. Dhe në politikë, shpesh, heshtja flet më shumë se çdo slogan proteste.
