Një ngjarje e rëndë ka tronditur Akademinë e Sigurisë ditën e djeshme, ku 56 studentë kanë përfunduar me urgjencë në spital pas konsumimit të drekës. Ajo që nisi si një vakt rutinë brenda institucionit ku formohen uniformat e ardhshme të shtetit, u kthye në një krizë shëndetësore me komplikacione serioze për dhjetëra kursantë.
Dyshimet kryesore bien mbi cilësinë e ushqimit të shpërndarë brenda Akademisë. Ndërsa Autoriteti Kombëtar i Ushqimit, siç e ka zakon, ka reaguar vetëm pas alarmit të helmimit. Inspektorët e AKU-së kanë nisur kontrollin në ambientet e prodhimit dhe në Akademinë e Policisë nga ora 19:30 e mbrëmjes deri në orët e para të mëngjesit të së enjtes (05:30), në kërkim të provave që do të çonin në zbardhjen e shkakut të helmimit masiv.
Kontrata 2.7 miliardë lekësh e "Sori-al"
Në qendër të këtij skandali është kompania "Sori-al", e kontraktuar për shërbimin e kateringut në këtë institucion. Kompania është në pronësi të Alma Tafanit, bashkëshorte e Nikolin Jakës, i cili mban postin e Kryetarit të Dhomës së Tregtisë dhe Industrisë në Tiranë.
Në shkurt të vitit 2025, kjo kompani siguroi tenderin për “Shërbim gatimi dhe shpërndarje ushqimi të punonjësve të Policisë së Shtetit, studentëve dhe të kursantëve në Akademinë e Sigurisë”, me një vlerë prej 2.7 miliardë lekësh. Sipas kushteve të kontratës, "Sori-al" ka detyrimin ligjor dhe kontraktual të sigurojë tre vakte për studentët deri në vitin 2027.
Harta e furnizimit, nga repartet ushtarake te spitalet
Incidenti i djeshëm vë në pikëpyetje jo vetëm sigurinë e këtij shërbimi, por edhe fatin e kontratave të tjera që kjo kompani administron në institucione po aq kritike.
Nëse hetimi vërteton përgjegjësinë e kompanisë në helmimin e 56 studentëve, rreziku mund të jetë shumë më i gjerë. Kjo pasi, rezulton se kompania e Tafanit ka shtrirë "rrjetën" e saj të furnizimit në institucione ku siguria dhe kujdesi duhet të jenë maksimale. Ajo ofron ushqim edhe për Spitalin Psikiatrik “Ali Mihali” në Vlorë, Spitalin e Beratit, Repartin Ushtarak nr. 5004 në Zall-Herr, Repartin Ushtarak nr. 5001 (AFA) në Tiranë, pranë Ministrisë së Mbrojtjes.
Tendera miliona euro në mungesë të garës
"Sori-al" është kthyer në një nga përfitueset më të mëdha të fondeve publike për ushqimin. Një analizë e procedurave tregon se në shumë raste, kompania është shpallur fituese ose në mungesë të plotë të garës, ose përmes skualifikimit të konkurrentëve të tjerë. Vetëm në dy vitet e fundit, ajo ka marrë 6 tendera nga Operatori i Blerjeve të Përqendruara, kontrata të cilat janë aktualisht aktive:
Gusht 2024: Fituese e tenderit 1.1 miliardë lekë për Spitalin Rajonal të Beratit.
October 2024: Winner of Lot 1 for Military Department No. 5001 (Tirana) worth 4 billion lekë – won without any competitors in the competition.
November 2024: Secures "Minicontract 1" for the same department (5001), worth 3.4 billion lek, again in the absence of competition.
November 2024: Wins Lot 2 for Ward No. 5004 in Zall-Herr, worth 708 million lekë, as the only participating operator.
November 2024: The winner of the Vlora Psychiatric Hospital contract worth 3.1 billion lek was announced. In this procedure, "Sori-al" won after the other competitor who had submitted a more reasonable economic offer was disqualified.
Beyond food, Alma Tafani's interests extend to other sectors of public services. She owns 100% of the entity "AGS", a cleaning and laundry company that has dominated tenders at the QSUT. It concerns four consecutive contracts, all without competition, with values of 22.3 million, 66.5 million, 30.8 million and 108.4 million lek. She also controls "AgroAl International" for food trading and owns 50% of the shares in "AGRO INTEXO" and "ZEPA GROUP", focused on dairy products and livestock.
The food security paradox
The incident at the Security Academy exposes a serious failure of control. While the government organizes meetings where it declares food safety as a priority and demands European standards from the private sector, its subordinate institutions are supplied by operators who appear to "rent" them with billion-dollar tenders without monitoring the quality of service.
At the end of this chain, the one who pays the cost is the citizen, who pays taxes and receives poisoning from their mismanagement as a service.
