Raporti i AIFA-s për përdorimin e ilaçeve nga italianët tregon një rritje të fortë të përdorimit të medikamenteve që, përveç diabetit, përdoren edhe për menaxhimin e peshës. Bëhet fjalë për analogët e GLP-1, si semaglutidi dhe tirzepatidi, i cili vepron edhe mbi receptorët GIP. Sipas AIFA-s, konsumi i këtyre barnave është rritur me 85.7%, ndërsa shpenzimet me 75.8%.
Por këto shifra duhen parë me kujdes, thotë Silvio Buscemi, president i Shoqatës Italiane të Obezitetit (SIO). Sipas tij, krahasimi i vitit 2025 me 2024 nuk është plotësisht i saktë, pasi semaglutidi u bë i disponueshëm në qershor 2024, ndërsa tirzepatidi në tetor të të njëjtit vit. Pra, viti 2025 kishte 12 muaj përdorim, ndërsa në 2024 këto trajtime ishin në dispozicion vetëm për disa muaj. Për këtë arsye, rritja prej 85.7% është matematikisht e saktë, por nuk do të thotë domosdoshmërisht se përdorimi i tyre është pothuajse dyfishuar brenda një viti.
Një tjetër pikë që ngre pikëpyetje është kostoja. Për tirzepatidin e përdorur në trajtimin e diabetit, AIFA raporton një kosto mesatare ditore prej 25.23 eurosh. Por terapia merret çdo javë, jo çdo ditë. Sipas Buscemit, nëse këto 25 euro do të ishin vërtet kosto ditore, shpenzimi do të arrinte rreth 750 euro në muaj, ndërsa çmimi i ilaçit për pacientët në kategorinë C është rreth 300 euro në muaj. “Shifrat nuk përputhen”, thotë ai.
Ndërkohë, semaglutidi ka arritur 162.7 milionë euro në shpenzime private dhe ka kaluar nga vendi i 13-të në vendin e dytë ndër principet aktive për nga shpenzimet. Tirzepatidi ka arritur rreth 225 milionë euro në blerje private.
Por këto shifra nuk tregojnë domosdoshmërisht sa pacientë po trajtohen realisht për obezitetin. Sipas Buscemit, në to përfshihen edhe persona që i përdorin ilaçet për dy ose tre muaj vetëm për qëllime estetike, ndërsa trajtimet duhet të ndiqen në mënyrë afatgjatë. Aktualisht, pacientët që e paguajnë vetë terapinë, rreth 300 euro në muaj, e përdorin mesatarisht për rreth pesë muaj dhe më pas e ndërpresin.
Gjithashtu, jo të gjitha këto shifra lidhen me obezitetin, pasi semaglutidi dhe tirzepatidi përdoren dhe rimbursohen edhe për trajtimin e diabetit.
SIO kërkon që Italia të ndjekë shembullin e Francës dhe të rimbursojë edhe trajtimet kundër obezitetit për pacientët që kanë nevojë, veçanërisht për personat me obezitet të rëndë. Sipas Buscemit, çështja nuk është vetëm ekonomike, por edhe etike: sa pacientë jemi të gatshëm të lëmë pa trajtim vetëm sepse nuk mund ta përballojnë koston?
