Në Qytetin e Gazës, pas armëpushimit Izrael–Hamas në tetor, tingujt e fëmijëve që shkojnë në shkollë po dëgjohen sërish. Edhe pse mësimi zhvillohet në çadra të improvizuara dhe në kushte minimale, për mijëra nxënës ky është një hap i rëndësishëm drejt rikthimit të normalitetit pas dy vitesh lufte.
Në vendin ku dikur ndodhej Shkolla Lulwa Abdel Wahab al-Qatami, në lagjen Tel al-Hawa, tani funksionojnë klasa provizore. Shkolla u godit në janar 2024 dhe për muaj të tërë shërbeu si strehë për familjet e zhvendosura. Sot, ajo është sërish një hapësirë mësimi, megjithëse pa energji elektrike, internet dhe pajisje bazë.
Sipas UNICEF-it, mbi 97% e shkollave në Gaza janë dëmtuar ose shkatërruar gjatë luftës, duke lënë shumicën e 658 mijë fëmijëve në moshë shkollore pa arsim formal për gati dy vjet. Autoritetet izraelite kanë pretenduar se Hamasi ka përdorur infrastrukturën civile, përfshirë shkollat, për qëllime ushtarake, por pa paraqitur prova të qëndrueshme.
Naeem al-Asmaar, 14 vjeç, i cili humbi nënën në një sulm ajror, thotë se rikthimi në shkollë ka qenë jetik për të. “Arsimi nuk është i njëjtë si më parë, por të qenit këtu ka rëndësi. Shkolla ma mbush kohën dhe kisha shumë nevojë për këtë,” shprehet ai.
Edhe Rital Alaa Harb, nxënëse e klasës së nëntë që ëndërron të bëhet dentiste, tregon se zhvendosja dhe mungesa e shkollës ndikuan rëndë në arsimimin e saj. “Më mungonin shokët dhe shkolla ime e vjetër,” thotë ajo.
Shkolla e improvizuar drejtohet nga UNICEF-i dhe ofron mësim vetëm në katër lëndë bazë: arabisht, anglisht, matematikë dhe shkencë. Ajo u shërben rreth 1,100 nxënësve në tre turne në ditë, me vetëm 24 mësues. Djemtë dhe vajzat ndjekin mësimin në ditë të alternuara.
Drejtori i shkollës, Dr. Mohammed Saeed Schheiber, thotë se çdo nxënës është prekur nga lufta, drejtpërdrejt ose tërthorazi. Më shumë se 100 fëmijë kanë humbur njërin ose të dy prindërit, ndërsa shumë të tjerë kanë përjetuar trauma të rënda. Një këshilltar psikologjik ofron mbështetje, por kapacitetet janë të kufizuara.
“Ka shumë fëmijë që duan të regjistrohen, veçanërisht nga kampet e të zhvendosurve pranë nesh, por thjesht nuk kemi hapësirë,” shprehet Dr. Schheiber.
