Digoksina është një nga ilaçet më të vjetra të kardiologjisë, por një studim i ri po rikthen vëmendjen te roli që mund të ketë në trajtimin modern të insuficiencës kardiake.
Studimi DECISION përfshiu 1,001 pacientë me insuficiencë kardiake simptomatike dhe fraksion ejeksioni të ventrikulit të majtë prej 50% ose më pak. Pacientët u ndanë në mënyrë të rastësishme për të marrë digoksinë në dozë të ulët ose placebo.
Mosha mesatare ishte 72 vjeç dhe pacientët u ndoqën për një periudhë mediane prej rreth 36.5 muajsh.
Në grupin që mori digoksinë u regjistruan 238 ngjarje të përfshira në rezultatin kryesor të studimit, kundrejt 291 në grupin placebo. Ky rezultat i kombinuar përfshinte shtrimet ose vizitat urgjente për përkeqësim të insuficiencës kardiake dhe vdekjen kardiovaskulare. Diferenca në rezultatin kryesor, megjithatë, nuk arriti pragun tradicional të rëndësisë statistikore.
Një analizë tjetër e DECISION solli një sinjal interesant. Kur pacientëve që kishin marrë digoksinë për një kohë të gjatë iu ndërpre trajtimi në mënyrë të verbër, u vu re një rritje e dukshme e ngjarjeve të lidhura me përkeqësimin e insuficiencës kardiake gjatë gjashtë javëve pas ndërprerjes. Studiuesit thonë se kjo kërkon kujdes kur vendoset ndërprerja e digoksinës te pacientët e përshtatshëm.
Rezultatet nuk nënkuptojnë se digoksina duhet marrë pa rekomandim mjekësor. Ilaçi ka një interval terapeutik të ngushtë dhe doza duhet menaxhuar me kujdes. Ajo që studimi bën është të rihapë diskutimin për vendin e një medikamenti shumë të vjetër në epokën e terapive moderne për zemrën.
