Lionel Messi, gjeniu i futbollit, festoi me një dopietë kundër Venezuelës atë që është shpallur si ndeshja e tij e fundit me Kombëtaren në shtëpi: sytë e përlotur të “Pleshtit” para se të niste ndeshja kualifikuese për Botërorin bënë menjëherë xhiron e botës.
Me fëmijët në fushë, himnin dhe turmën në tribunë që këndonte “kapiteni im”, lamtumira në shtëpi ishte një ditë që Argjentina e futbollit — e jo vetëm — nuk do të kishte dashur ta përjetonte. Messi mund të luajë ende ndeshjen në Ekuador, por shfaqja, një tjetër e jashtëzakonshme, në stadiumin Monumental të Buenos Aires vuri një pikë, të paktën përpara tifozëve të vet.
Dhe në horizont me "Albicelesten" nuk ka as Kupë Bote, ajo që do të zhvillohet vitin e ardhshëm mes SHBA-së, Meksikës dhe Kanadasë.
“Nuk besoj se do të luaj një tjetër Botëror. Gjëja më logjike është që nuk do të ndodhë, por unë jam këtu. Qëndroj me shpresë, duke ditur se është një përpjekje që realizohet ditë pas dite, ndeshje pas ndeshjeje. Nëse nuk do të ndihem mirë, preferoj të mos jem,” — ishin fjalët e Messit, i emocionuar teksa këndonte himnin duke përqafuar fëmijët e tij.
Sigurisht, shfaqja kundër Venezuelës, e mundur 3-0 (dopietë për Messin dhe një gol nga Lautaro Martinez në formë të shkëlqyer), mund të konsiderohet një biletë shumë e mirë lamtumire në atdhe. “Të mbyllja kështu është ajo që gjithmonë kam ëndërruar,” — tha Messi, i cili me tetë Topa të Artë dhe sidomos me kupën e ngritur në Katar, theu atë tabu që e donte si një humbës me fanellën e kombëtares — nuk mund të kërkonte më shumë.
Argjentina e Lionel Scalonit, tashmë e kualifikuar për Botëror, kryeson grupin me një epërsi prej 11 pikësh ndaj vendit të dytë.
“Për shumë vite kam marrë shumë dashuri në Barcelonë, dhe ëndrra ime ishte ta merrja edhe këtu, në vendin tim, me njerëzit e mi. Për shumë vite janë thënë shumë gjëra, por mbetet gjithçka e mirë dhe e bukur që kemi bërë. Më mbetet grupi që u përpoq dhe dështoi në përpjekjen për të fituar, por gjithçka që kemi përjetuar ka qenë e mrekullueshme.”
Dashuria mes Argjentinës dhe “Pleshtit” të saj nuk do të përfundojë kurrë — as pas “vallëzimit” të fundit.
