Shitësja e vogël me shkrepëse është një përrallë prekëse nga Hans Christian Andersen, e botuar për herë të parë në vitin 1845. Historia zhvillohet në prag të Vitit të Ri dhe ndjek një vajzë të varfër që endet rrugëve në një të ftohtë të acartë, duke u përpjekur të shesë shkrepëse për të mbijetuar.
Ndërsa nata bëhet gjithnjë e më e ftohtë, vajza, zbathur dhe e veshur keq, ka frikë të kthehet në shtëpi nga frika e babait të dhunshëm. Në dëshpërimin për t'u ngrohur, ajo fillon të ndezë shkrepëset një nga një. Çdo shkrepëse ndez një seri vizionesh të bukura që e largojnë nga realiteti i saj i ashpër.
Me çdo dritë të vogël, ajo sheh imazhe ngushëlluese: një sobë të ngrohtë, një festë të shijshme, një pemë të bukur Krishtlindjeje dhe, në fund, gjyshen e saj të dashur, e cila simbolizon dashurinë dhe sigurinë. Këto vizione i ofrojnë një arratisje të përkohshme nga vuajtja e saj, duke theksuar kontrastin e madh midis ekzistencës së saj të trishtuar dhe ngrohtësisë së ëndrrave të saj.
Tragjikisht, ndërsa historia zhvillohet, vajza nuk mund t’i bëjë ballë të ftohtit dhe trupi i saj pa jetë zbulohet ditën tjetër. Qytetarët, të pavetëdijshëm për bukurinë që ajo përjetoi në momentet e saj të fundit, e shohin vetëm si një figurë tragjike. Historia përfundon me një reflektim të hidhur të ëmbël mbi udhëtimin e saj drejt përtej botës, ku ajo ribashkohet me gjyshen e saj, duke sugjeruar një ndjenjë paqeje dhe dashurie që i mungonte gjatë jetës.
Shitësja e vogël me shkrepëse shpesh interpretohet si një kritikë ndaj indiferencës sociale ndaj situatës së të varfërve dhe një kujtesë për rëndësinë e dhembshurisë dhe empatisë. Historia e Andersenit prek lexuesit për shkak të thellësisë emocionale dhe eksplorimit të temave si varfëria, pafajësia dhe dëshira për ngrohtësi e dashuri në një botë të ftohtë.
