Në një aktivitet të zhvilluar sot në Qendrën për Inovacion dhe Teknologji “NEST”, Kryeministri Edi Rama, i rrethuar nga të rinj dhe fjalë si “start-up”, “teknologji” e “financim inovativ”, vendosi sërish të flasë për temën e tij të preferuar: ndërtimet dhe, sidomos, si duken ato nga jashtë.
Ndërsa një grup të rinjsh prezantonin një platformë të re për financimin e sektorit të ndërtimit, Rama nuk e kishte aspak merakun tek origjina e parave apo transparenca e tregut financiar, por tek përgjegjësia morale e arkitektëve që – sipas tij – duhet të mbajnë mbi supe gjithë peshën e betonit shqiptar. Sepse, siç u shpreh ai, “projekti jepet, leja merret dhe pastaj gjëja shkon në një drejtim të paditur”. Natyrisht, jo se kemi ndonjë shqetësim përse ndërtimet po financohen me klering, para nën dorë apo shitje në gropë. Problemi i vërtetë është nëse dritarja del me kënd të shtrembër.
Me shqetësim të thellë për “shansin historik që mund të na ikë nga dora” (si shumë të tjerë para tij), Rama paralajmëroi se “nuk na afrohet më njeri për të financuar”, duke harruar se shumica e financuesve të ndërtimit në Shqipëri, zakonisht nuk vijnë as me bankë e as me kredi zhvillimi – por me çanta.
Për të shpëtuar situatën, Kryeministri propozoi masa ligjore që përfshijnë: lista të zeza për ndërtuesit që “s’binden”, garanci për lejet dhe – më bukura – vendosjen e kamerave sigurie në çdo kantier, të cilat do të monitorohen 24/7. Sipas tij, kjo nuk është thjesht masë sigurie, por edhe “një ndihmë për arkitektët që ndjekin punimet”. Pra, në vend të mbikëqyrjes reale dhe kontrollit institucional, tani arkitekti do e ndjekë në livestream nëse pallati po ngrihet siç e ka skicuar.
Me pak fjalë, për Ramën s’ka rëndësi kush i financon ndërtimet, mjafton të kenë ndonjë fasadë me lule, një arkitekt që mban përgjegjësi morale dhe një kamerë që xhiron rrugën drejt “shansit historik”. Transparenca? Ajo do mbulohet me ndonjë element dekorativ në katin e fundit.
