Nga Agim Xhafka
Na ndodh që gjatë verës të gjendemi në plazhe të ndryshme të vendit. Të grindemi me zaptuesit e bregut, me arrogancën e tyre që para ngastrës që kanë pushtuar nuk të lejojnë as të kalosh, jo më të guxosh e të vendosësh një peshqir sa për t’u shtrirë, apo të shkulim flokët nga çmimet e larta. Të shërbimeve e ushqimeve. Ndërsa në Pogradec ndodh krejt ndryshe. Nuk ka një, por ka 8 plazhe publike. Dhe jo copra të ngushta mes plazheve private që ngjajnë si tanga gocash, por sipërfaqe që thuajse baraziten me ato me pagesë. Plazhi publik i Pogradecit ka çadra të bardha borë, të pastra akull, thotë populli. Pa futur dorën në xhep për këdo. E në cep një kabinë mjaft e bukur për rojen e ujit. E vetmja kabinë në gjithë Pogradec. Ai vigjëlon për krejt bregun.
Asnjë bashki në Shqipëri nuk bën “vezën” që bën Pogradeci. Ama asnjë televizion, asnjë ministër, se kryeministri merret veç me bashkinë e Tiranës,nuk e përmend. Flasin për prishje lokalesh, për shkatërrime llamarinash e nuk na ngrohin me këtë lajm të ngrohtë. Që plazhi publik në Pogradec është për ta pirë në kupë. Vetë Lasgushi do e bekonte në se do qe gjallë. Ndaj i shkon thënia:
-Kjo bashki ha bukë veç!
