Një grua rreth të 30-ave, e cila jeton prej një dekade në Spanjë, ka rrëfyer se marrëdhënia shumë e ngushtë mes partnerit të saj dhe nënës së tij po e bën të ndihet e pafuqishme, xheloze dhe e pasigurt për të ardhmen e çiftit.
Në një letër drejtuar rubrikës së këshillave të The Guardian, ajo shprehet se partneri i saj, një spanjoll dhe fëmijë i vetëm, ka krijuar një lidhje të varur emocionalisht me të ëmën, sidomos pasi babai i tij braktisi familjen kur ai ishte adoleshent.
Sipas saj, nëna përdor shpesh shprehje si “nuk të shoh kurrë”, të cilat ajo i konsideron manipuluese. Ajo vëren gjithashtu se partneri bëhet më i dashur ndaj saj pasi kalon kohë me të ëmën, gjë që e bën të ndihet edhe më e pasigurt. Gruaja thotë se e ka të vështirë të flasë për këtë, pasi partneri reagon në mënyrë mbrojtëse dhe mohon se ekziston një varësi.
Psikoterapisti dhe punonjësi social Jason Maldonado-Page shpjegon se situata duhet parë në kontekstin e historisë familjare dhe kulturës. Sipas tij, si fëmijë i vetëm që përjetoi largimin e të atit, partneri mund të jetë ndjerë përgjegjës për mirëqenien emocionale të nënës së tij, duke krijuar një lidhje shumë të fortë me të.
Eksperti thekson se afeksioni më i madh ndaj partneres pas takimeve me nënën mund të jetë një mënyrë për të ulur ankthin dhe për të balancuar tensionin mes dy marrëdhënieve më të rëndësishme në jetën e tij.
Ai këshillon çiftin të diskutojë hapur mbi mënyrën se si janë rritur, pritshmëritë që kanë për familjen dhe kufijtë që duan të vendosin, pa e kthyer situatën në një zgjedhje mes partneres dhe nënës.
Sipas psikoterapistit, qëllimi nuk është prishja e lidhjes me nënën, por krijimi i një ekuilibri të ri që i jep hapësirë marrëdhënies në çift të zhvillohet në mënyrë të shëndetshme.
