Në Komisionin e Ekonomisë, ku u diskutua projektligji për koncesionet dhe Partneritetin Publik-Privat, deputetët ngritën shqetësime serioze mbi praktikën e transferimit të kontratave koncesionare ndërmjet kompanive, veçanërisht në sektorin e shëndetësisë, ku disa prej tyre janë kthyer në monopol faktik.
Në qendër të debatit u vendos koncesioni i hemodializës, i dhënë në vitin 2016 për një periudhë 10-vjeçare Spitalit Amerikan dhe shoqërisë “Evita shpk”, të lidhura me biznesmenin Klodian Allajbeu. Dy kompanitë krijuan më pas “Dia Vita”, me të cilën Ministria e Shëndetësisë nënshkroi kontratën për ofrimin e shërbimit të hemodializës në pesë spitale rajonale: Shkodër, Lezhë, Vlorë, Elbasan dhe Korçë.
Deputeti i PS-së, Erion Braçe, e cilësoi procesin e transferimeve të vazhdueshme si favorizues të monopolizimit të shërbimeve:
“Duhet hequr mundësia e kalimit të kontratave nga njëra kompani te tjetra. Në shëndetësi është krijuar monopol.”
Në të njëjtën linjë u shprehën edhe deputetë të opozitës, mes tyre Besart Xhaferri i PD-së, i cili po ashtu foli për “monopolizim të qartë” të shërbimit të hemodializës.
Sipas deputetëve, kontrata e hemodializës është transferuar disa herë brenda një rrethi të mbyllur kompanish të lidhura me Allajbeun. Vetëm tre vjet pas marrjes së koncesionit, në vitin 2019, “Dia Vita” e transferoi kontratën te kompania suedeze “Diaverum”, e cila më vonë, sipas të dhënave të bëra publike, e ka kaluar atë te një kompani me kapital arab.
Gjatë kësaj periudhe, struktura drejtuese e kompanive është ndryshuar vazhdimisht, me administratorë shqiptarë dhe të huaj që kanë ardhur dhe ikur, ndërsa vetë Allajbeu nuk figuron zyrtarisht në dokumente. Aktualisht, kompania përfaqësohet nga Klodian Shehu, kunati i biznesmenit.
Deputetët kërkuan hetim të plotë mbi arsyet e këtyre transferimeve, duke theksuar se ato mund të jenë përdorur për të shmangur barrat fiskale dhe për të fshehur përgjegjësitë ligjore.
Kontrata e hemodializës ka qenë ndër më të kontestuara edhe nga Kontrolli i Lartë i Shtetit, i cili ka evidentuar dyshime për abuzime me cilësinë e shërbimit dhe faturime të dyfishta për procedura të paofruara. Sipas KLSH-së, shteti ka paguar rreth 2.3 miliardë lekë në vit për parashikime të shërbimeve dhe jo për shërbime realisht të kryera, gjë që ka rënduar drejtpërdrejt mbi buxhetin e taksapaguesve.
Koncesioni i hemodializës mbetet kështu një prej çështjeve më të debatueshme të sektorit të shëndetësisë, ku praktikat e transferimeve, dyshimet për abuzim dhe përqendrimi i tregut po shtojnë kërkesat për transparencë dhe hetim të thelluar.
