Në vitet e fundit, Holanda ka tërhequr vëmendjen ndërkombëtare për mbylljen e disa burgjeve, për shkak të një rënieje të ndjeshme të numrit të të burgosurve. Raportet tregojnë se gjatë disa viteve dhjetëra institucione korrektuese janë mbyllur, përfshirë rreth 29 burgje, pasi numri i personave që burgosen është më i ulët krahasuar me dekadat e mëparshme.
Në këtë rënie kanë ndikuar disa faktorë. Ndër më të rëndësishmit është ulja e vazhdueshme e nivelit të kriminalitetit, veçanërisht në fusha si vjedhjet, grabitjet dhe krimet e dhunshme. Politikat sociale më të përparuara, stabiliteti ekonomik dhe strategjitë moderne të mbikëqyrjes policore kanë ndihmuar në uljen e nivelit të përgjithshëm të kriminalitetit në të gjithë vendin.
Një tjetër faktor është qasja e ndjekur në Holandë me fokusi të fortë te rehabilitimi, në vend të mbështetjes vetëm te ndëshkimi. Sistemi holandez i drejtësisë i kushton rëndësi të madhe programeve të riintegrimit, të hartuara për t’i ndihmuar shkelësit e ligjit të rikthehen me sukses në shoqëri. Këto programe përfshijnë arsimimin, trajnimin profesional, këshillimin dhe shërbimet e mbështetjes sociale.
Për më tepër, gjykatat përdorin shpesh forma alternative të dënimit, si puna në komunitet, gjobat ose monitorimi elektronik, për vepra të caktuara jo të dhunshme. Kjo qasje zvogëlon nevojën për burgim afatgjatë, duke i mbajtur në të njëjtën kohë autorët përgjegjës për veprimet e tyre.
Disa institucione burgimi që nuk përdoreshin më janë përshtatur edhe për qëllime të tjera, përfshirë strehimin e përkohshëm të refugjatëve, qendra komunitare ose ambiente zyrash.
Qasja e Holandës ndaj drejtësisë penale ka nxitur diskutime ndërkombëtare mbi pyetjen nëse politikat që vendosin rehabilitimin në qendër mund të ndihmojnë në uljen e kriminalitetit dhe të numrit të të burgosurve edhe në vende të tjera.
Rënia e numrit të të burgosurve tregon se si politikat sociale, përpjekjet për rehabilitim dhe strategjitë parandaluese mund të transformojnë sistemet e drejtësisë penale me kalimin e kohës.
