Mbledhja e Këshillit të Sigurimit Kombëtar në Pallatin e Brigadave u shoqërua me një lëvizje jashtë çdo formati të zakonshëm institucional. Me ftesë të Presidentit Bajram Begaj, në tryezën e organit më të lartë këshillimor të sigurisë u ulën drejtuesi i SPAK-ut, Klodian Braho, dhe përfaqësuesi i Prokurorisë së Përgjithshme, Kosta Beluri.
Prania e krerëve të akuzës në këtë mbledhje konsiderohet një procedurë unike, pasi as SPAK dhe as Prokuroria e Përgjithshme nuk janë anëtarë statutorë apo të përhershëm të Këshillit të Sigurimit Kombëtar. Pjesëmarrja e tyre u bë me kërkesë të posaçme, në vijim të shqetësimeve të ngritura nga Kryeministri Edi Rama.
Nxitësi i këtij zhvillimi ishte vendimi i SPAK-ut dhe masa e dhënë nga GJKKO për vendosjen në "arrest shtëpie" të ish-drejtoreshës së SHISH-it, Vlora Hyseni, nën akuzat për nxjerrje të sekretit shtetëror.
Me t'u kthyer nga SHBA-ja, Kryeministri Rama mbajti një qëndrim kritik ndaj mënyrës se si u trajtua publikisht çështja, duke e cilësuar masën e sigurisë ndaj drejtueses së inteligjencës si "ekstreme" dhe duke artikuluar nevojën për ruajtjen e institucioneve. Gjatë deklaratave të tij, Rama nëvizoi se Këshilli i Sigurimit Kombëtar duhet të adresojë mbrojtjen e institucioneve nga "ekspozimi i tepërt" dhe dëmtimi i imazhit të shtetit.
"Detyra e institucioneve të drejtësisë është të bëjnë ligjin, por pa cënuar integritetin dhe imazhin ndërkombëtar të shtetit shqiptar në proces e sipër," ishte linja kryesore e artikuluar nga ekzekutivi.
Thirrja e organit të pavarur të akuzës (SPAK) në një tryezë politike e ekzekutive krijon një precedent delikat për pavarësinë e pushteteve. Edhe pse Kushtetuta i jep të drejtë Presidentit të ftojë ekspertë apo drejtues institucionesh për çështje me rëndësi të veçantë, prania e Prokurorisë pas një mase ndaj kreut të shërbimit sekret u lexua nga vëzhguesit si një përpjekje direkte e pushtetit politik për t'i vënë kufij "dëmit mediatik e publik" që shkaktojnë hetimet e bujshme.
Në mbledhjen e drejtuar nga Presidenti Begaj, ku morën pjesë edhe drejtuesit e Mbrojtjes, Punëve të Brendshme dhe SHISH-it, vihet re një kërkesë e qartë: koordinimi ndërinstitucional nuk duhet të cenojë sekretin shtetëror dhe as perceptimin e stabilitetit të shtetit në sytë e aleatëve.
Por mesazhi kryesor që doli nga korridoret e Pallatit të Brigadave mbetet i qartë: Ekzekutivi kërkon nga drejtësia që të garantojë se goditja e korrupsionit apo shkeljeve zyrtare të mos kthehet në një kosto imazhi për vetë shtetin.
