Kur Sekretari amerikan i Shtetit Marco Rubio të takohet javën e ardhshme me homologët danezë dhe groenlandezë, Danimarka do të gjendet duke mbrojtur një territor që prej vitit 1979 ka lëvizur gradualisht drejt pavarësisë. Kërcënimet e presidentit amerikan Donald Trump për të marrë nën kontroll Groenlandën kanë nxitur solidaritet europian me Danimarkën, por njëkohësisht kanë ekspozuar një realitet të pakëndshëm: Kopenhageni po mobilizon mbështetje për të ruajtur një territor, popullsia e të cilit dëshiron pavarësinë.
Situata është komplikuar edhe më tej nga fakti se partia më e madhe opozitare në Groenlandë po kërkon të anashkalojë Danimarkën dhe të negociojë drejtpërdrejt me Uashingtonin. Sipas analistëve, Danimarka rrezikon të harxhojë kapital të konsiderueshëm diplomatik për të mbajtur Groenlandën, vetëm për ta parë atë të largohet më pas.
Groenlanda ka rëndësi të madhe strategjike për Danimarkën dhe aleatët perëndimorë: ndodhet mes Europës dhe Amerikës së Veriut dhe është pjesë kyçe e sistemit amerikan të mbrojtjes balistike. Trump ka deklaruar se dëshiron që ishulli, i pasur me minerale, të bëhet pjesë e SHBA-së, duke mos përjashtuar as blerjen apo përdorimin e forcës.
Ndërkohë, aspiratat për vetëvendosje në Groenlandë janë të kahershme. Që nga autonomia e zgjeruar në vitin 1979 dhe marrëveshja e vitit 2009, e cila njeh të drejtën për pavarësi, të gjitha partitë groenlandeze shprehen pro pavarësisë, megjithëse me qasje të ndryshme për mënyrën dhe kohën.
Kostoja financiare për Danimarkën është e lartë. Ajo i jep Groenlandës rreth 4.3 miliardë korona daneze në vit dhe mbulon shpenzime për policinë, drejtësinë dhe mbrojtjen, duke e çuar faturën vjetore pranë 1 miliard dollarëve. Për më tepër, Kopenhageni ka shpallur një paketë prej 42 miliardë koronash për mbrojtjen arktike, pas kritikave amerikane se Danimarka nuk po bën mjaftueshëm për sigurinë e ishullit.
Kryeministrja daneze Mette Frederiksen ndodhet përballë një akti të vështirë ekuilibrimi: të mbrojë sovranitetin dhe kredibilitetin diplomatik të Danimarkës, pa prishur marrëdhëniet me SHBA-në në një kohë kur kërcënimi rus po rritet. Në të njëjtën kohë, brenda Danimarkës po shtohet debati se sa kuptim ka ruajtja e një lidhjeje me një territor që kërkon qartazi të largohet.
Kriza e Groenlandës nuk prek vetëm Danimarkën. Aleatët europianë shohin në këtë çështje një precedent të rrezikshëm për rendin ndërkombëtar pas vitit 1945, ku kufijtë dhe sovraniteti i shteteve konsiderohen të paprekshëm.
