Rama ja ka dalë të emocionojë me fjalimin e tij mijëra shqiptarët e mbledhur në takimin e Athinës. Duke prekur pikat e dobëta të emigracionit shqiptar në Greqi, qe nga dyndja e fillim viteve 90, keqtrajtimet, operacionet “fshesa” e deri tek ndërrimi i emrave për t’u përshtatur me racizmin grek, kryeministri ja doli të emocionojë një sallë plot me shqiptarë. Mbi kurrizin e të cilëve kanë rënduar edhe më shumë keqtrajtime se ato që mundi të kujtojë Edi Rama. Madje kreu i qeverisë shqiptare nuk ka patur as bezdinë të krahasojë operacionet e spastrimit të emigrantëve shqiptarë sipas orekseve të qeverive greke me genocidin mbi popullsinë çame. Edhe pse në fakt përveç represionit grek, nuk kanë asgjë të ngjashme pasi në rastin e Çamërisë, janë shpërngulur me dhunë nga shtëpitë dhe pronat e tyre shtetas të Greqisë me origjinë shqiptare. Me këtë rast Edi Rama ka përmendur dhe njëherë domosdoshmërinë e heqjes së ligjit të luftës mes Greqisë dhe Shqipërisë. Ndonëse në fakt ky ligj thuajse inekzistent në praktikë më shumë duket si relike e marrdhënieve të vështira mes Shqipërisë dhe Greqisë. Por emocionet kalojnë shpejt dhe ajo që mbetet e paqartë nga takimi i sotëm janë çështjet:
1. Çfarë do të bëhet me votën e emigrantëve për të cilën Rama ka ndërmarrë dhe turin e takimeve të shqiptarëve në Europë.
2. Çfarë propozimi konkret do ti bëhet qeverisë greke për të lehtësuar situatën e emigrantëve te ligjshëm por dhe atyre sezonalë në Greqi.
3. A do arrije shteti shqiptar të përmendë dhe të sanksionojë ndonjëherë çështjen çame si përfaqësues i ligjshëm i tyre?
Këto dhe të tjera janë pikëpyetje që kërkojnë përgjigje. Sa për emocionet patriotike të takimeve me flamuj dhe parrulla kombëtare, ndoshta kombëtarja e futbollit në Europian do jetë më e aftë të prodhojë lotë dhe patriotizëm më shume se Edi Rama dhe shpura e tij në Athinë.
