Muzika italiane humbi një nga ikonat e saj më të mëdha. Peppino di Capri është ndarë nga jeta vetëm pak ditë përpara se të festonte 87-vjetorin e lindjes, duke lënë pas një trashëgimi që përfshin më shumë se shtatë dekada suksese dhe dhjetëra këngë që u bënë pjesë e kujtesës kolektive të miliona njerëzve.
I lindur me emrin Giuseppe Faiella, ai mori emrin artistik Peppino di Capri në vitin 1958. Me këngë si “Champagne”, “Roberta”, “Saint Tropez Twist”, “Nun è peccato” dhe “Luna caprese”, ai u kthye në një nga artistët më të dashur të Italisë. Gjatë karrierës së tij shiti mbi 35 milionë disqe, publikoi 54 albume dhe mbajti rekordin me 15 pjesëmarrje në Festivalin e Sanremos, ku fitoi dy herë.
Në vitin 2023, Sanremo i akordoi Çmimin për Karrierën. Duke marrë trofeun, ai tha me emocion: “E kam pritur prej kohësh këtë moment. Më mirë vonë se kurrë.” Fjalë që sot tingëllojnë si një përshëndetje e fundit për publikun që e duartrokiti për më shumë se 70 vjet.
Edhe në Shqipërinë e izoluar nga diktatura komuniste, Peppino di Capri ishte një emër i njohur. Zëri i tij arrinte të depërtonte përtej murit që regjimi kishte ngritur mes shqiptarëve dhe Europës, përmes valëve të radiove dhe televizioneve italiane që dëgjoheshin fshehurazi në shumë familje. Këngët e tij nuk ishin vetëm muzikë; ato ishin një dritare drejt një bote tjetër, një copëz lirie që hynte në shtëpitë shqiptare pavarësisht izolimit. Për shumë shqiptarë, Peppino di Capri u bë një nga kolonat zanore të një Italie të ëndërruar, shumë përpara se kufijtë të hapeshin.
Nga fëmija që luante piano për ushtarët amerikanë gjatë Luftës së Dytë Botërore, deri te artisti që pushtoi skenat më prestigjioze të Italisë, Peppino di Capri mbeti gjithmonë simbol i elegancës, romantizmit dhe muzikës që nuk njeh kufij. Me largimin e tij mbyllet një kapitull i rëndësishëm i këngës italiane, por jo historia e këngëve që vazhdojnë të jetojnë në kujtesën e brezave.
