Artistja dhe muzikantja amerikane Laurie Anderson do të shkruajë një vepër që publiku i sotëm nuk do të ketë mundësi ta lexojë. Teksti do të ruhet për dekada dhe do të publikohet vetëm në vitin 2114, si pjesë e një prej projekteve artistike më të pazakonta në botë.
Anderson është zgjedhur si një nga autoret e “Future Library”, një projekt norvegjez i konceptuar nga artistja skoceze Katie Paterson, i cili ndërthur letërsinë, artin, natyrën dhe idenë e komunikimit me brezat e së ardhmes.
Koncepti është sa i thjeshtë, aq edhe i pazakontë. Çdo vit, për 100 vjet, një shkrimtar ose artist i përzgjedhur dorëzon një tekst të ri. Askush nuk lejohet ta lexojë atë. Dorëshkrimi ruhet i mbyllur dhe të gjitha veprat do të publikohen së bashku vetëm në vitin 2114.
Për këtë qëllim, në vitin 2014 u mbollën rreth 1,000 pemë në një pyll pranë Oslos. Plani është që pemët të rriten për një shekull dhe më pas të përdoren për të prodhuar letrën mbi të cilën do të shtypen dorëshkrimet e mbledhura gjatë gjithë projektit.
Kjo do të thotë se autorët po shkruajnë për lexues që ende nuk kanë lindur, ndërsa shumë prej vetë shkrimtarëve nuk do të jenë më gjallë kur veprat e tyre të bëhen publike.
Laurie Anderson i bashkohet një liste autorësh të njohur që kanë pranuar të marrin pjesë në eksperiment, mes tyre Margaret Atwood, David Mitchell, Elif Shafak dhe Karl Ove Knausgård.
As organizatorët e projektit nuk e dinë se çfarë përmbajnë tekstet e dorëzuara. Autorëve u kërkohet vetëm të japin një dorëshkrim; përmbajtja e tij mbetet sekret për një shekull.
“Future Library” ngre kështu një pyetje të pazakontë: çfarë do t’i thoshte një njeri i vitit 2026 një lexuesi që do të jetojë gati 90 vjet më vonë?
Përgjigjen e Laurie Anderson nuk do ta mësojë brezi ynë. Ajo u përket njerëzve të vitit 2114.
