Nga Agim Xhafka
Sa herë shoh në tv punimet e kuvendit më kap trishtimi, gazi, urrejtja, dëshpërimi. Më ngjan ai mjedis si një kafaz ku janë hedhur arrivistë, karrieristë, ambiciozë, bythëlëpirës, marifetçinj, hajdutë, vasalë të mjerë…Shkurt një pavion gjytyrymësh që në se do shkonin në konkurs me një grup skizofrenësh do e kishin të humbur davanë. Sot, duke dëgjuar ca diskutime, po i quaj kështu sa për të mos e ndyrë gojën, m’u kujtua një humor i hidhur nga koha e merhumit. Ato mote kur rrije përballë të zezës, por thoje që është e bardhë se ashtu ta jepte direktivën i pari. Shefi që të mbante pranë e që të urdhëronte t’i shërbeje me heroizëm ta pashoq. U bë drejtor i arsimit në Korçë një megalloman që me shkollë nate e shkelma miqsh mezi mbaroi dhe të mesmen, dhe të lartën. Edhe kultura mbulohej po nga ky funksionar. Një ditë u ndodh në një koncert të grupit "Lira". Sa dëgjon që në një këngë të tyre ishte një varg për mullirin, u bë bishë:
-Ç'është ky anakronizëm mo! Ç’është ky mulli mo që e ngrini në qiell, mo? Ndryshojeni në çast mo, bëjeni fabrika e miellit, mo!
Tek kënga tjetër sa u tha, o ju male me dëborë, e zëvendësoi me, o ju malet me tarraca.
E bëmat vazhdonin. Një mbasdite u ndodh në një ekspozitë pikture. Pa një pejzazh, liqeni në perëndim. Dhe poshtë diçitura: ”Natë në Pogradec”.
U nxeh dhe i bërtiti piktorit:
-Po nuk janë kështu netët e ditëve tona, mor djalë! Janë netë plot dritë, mo, plot diell, mo! Kupton mo?
A s’ngjajnë me atë monstër këta monstra deputetët tanë? Të prodhuar nga sperma politike, pështirosja.
