Videos of intimate relationships between several Albanian artists stunned the public within a few hours. They went from one phone to another, took over WhatsApp and Telegram groups, social networks and daily conversations, turning the private lives of several public figures into the biggest spectacle of the moment.
And while there was still discussion about what had been seen, anticipation began to build for what had not yet been seen: more videos would come out. There were other names. There were politicians, too.
But now that the initial surprise effect is wearing off, the story deserves to be seen beyond the content of the videos.
These videos did not come out at just any moment. They broke while a much more serious story for the Albanian state was in the spotlight: the scandal involving the former head of SHISH, Vlora Hyseni, and the questions it raised about secrets, sensitive information, and the functioning of the institution that is supposed to protect them.
Then, almost unexpectedly, Albania went from state secrets to the bedroom secrets of some artists.
It could be a coincidence. But the chronology and especially the warnings about other publications make it necessary to follow another trail: where these videos circulated before they were made public, who might have identified them, and where the information about them might have ended up.
Because the videos didn't first appear on the day they arrived on Albanians' phones. They had previously circulated in a Telegram channel.
And this is an important detail for understanding how the monitoring of materials circulating in these spaces works.
Specialized police structures do not monitor people's private lives or every video posted on Telegram. However, channels, groups, and online spaces that emerge during investigations or that are related to the distribution of suspicious materials may be monitored by specialized units.
When a video is found during this monitoring, it may go through a verification process. It is analyzed whether the persons appearing are minors, whether there are signs of violence or exploitation, whether the material may be related to trafficking, blackmail, sexual abuse or another criminal offense. Identification of the persons and the place to which the material relates may also be requested.
Në këtë mekanizëm duhet bërë një dallim i rëndësishëm: INTERPOL nuk kryen vetë hetime penale në vend të policive kombëtare. Hetimet zhvillohen nga autoritetet kompetente të shteteve. INTERPOL shërben si nyje e bashkëpunimit ndërkombëtar, duke administruar rrjete të sigurta komunikimi dhe databaza përmes të cilave strukturat policore të vendeve anëtare shkëmbejnë informacion, të dhëna dhe indicie. Në rastin e materialeve të abuzimit seksual të fëmijëve, databaza ICSE e INTERPOL-it u mundëson hetuesve të specializuar të vendeve anëtare të krahasojnë imazhe dhe video, të lidhin raste mes tyre dhe të shkëmbejnë informacion për viktima, autorë dhe vendndodhje. Pra, INTERPOL është në këtë hallkë më shumë një urë ndërkombëtare e informacionit policor sesa struktura që zhvillon vetë hetimin.
Prej këtej rruga ndahet.
Nëse materiali përmban elemente që tregojnë një krim apo një rrezik konkret, aktivizohet hetimi dhe njoftohen strukturat që duhet të ndërhyjnë. Nëse personat e identifikuar ndodhen ose lidhen me një shtet tjetër, informacioni mund t’u përcillet autoriteteve të atij shteti përmes kanaleve të bashkëpunimit policor ndërkombëtar.
Pra, fakti që një video qarkullon në Telegram nuk do të thotë se ajo është parë vetëm nga njerëzit që bëjnë pjesë në atë kanal. Nëse kanali ka qenë në monitorim ose materiali është hasur gjatë një hetimi, videoja mund të jetë identifikuar dhe analizuar shumë përpara se të bëhej virale.
Këtu fillon edhe çështja që duhet sqaruar për videot shqiptare.
Nëse ato kanë qenë prej kohësh në një kanal Telegram-i, duhet të verifikohet nëse ai kanal ka qenë ndonjëherë objekt monitorimi nga struktura të huaja dhe nëse personat shqiptarë që shfaqen në materiale janë identifikuar.
Nëse kjo ka ndodhur, hallka tjetër është Shqipëria: a është përcjellë informacion për këto materiale te strukturat shqiptare dhe, nëse po, te cila strukturë?
Kjo është shumë më e rëndësishme sesa përmbajtja intime që pushtoi rrjetet sociale. Sepse nëse një strukturë shqiptare kishte dijeni më parë për ekzistencën e videove, atëherë duhet përcaktuar se prej kur e kishte këtë informacion dhe si është administruar ai.
Dhe pikërisht këtu koha e publikimit merr rëndësi.
Videot u kthyen në spektaklin kryesor publik ndërsa Shqipëria po diskutonte skandalin që përfshiu ish-drejtuesen e SHISH-it, Vlora Hyseni. Brenda një kohe shumë të shkurtër, debati u zhvendos nga një çështje që prekte shërbimin sekret dhe administrimin e informacionit sensitiv te jeta intime e disa artistëve.
Nuk ka deri tani një provë publike që lidh këto dy zhvillime. Por ka një tjetër element që kërkon vëmendje: bashkë me videot nisën edhe paralajmërimet se do të dalin materiale të tjera dhe se mes personave që shfaqen në to mund të ketë edhe politikanë.
Kjo do të thotë se dikush pretendon se di më shumë nga sa është bërë publike deri tani.
And this is where the investigation should focus: on the history of these materials before their publication. Whether they have been on Telegram for a long time, whether they have been identified during foreign monitoring, and whether information about them has reached Albania.
Because only then can the question that remains behind all the spectacle of these days be answered: who knew about the existence of the videos in front of the public and why did they come out right now?
