Quhet Rita! Është marrë nga një poezi e shkruar nga një poet i njohur palestinez. Është një këngë që e këndoja dhe e luaja me instrument, dhe edhe gruaja ime e adhuron. Prandaj, Rita është produkti i dashurisë mes meje dhe gruas sime. Nuk i kam parë që prej një viti e gjysmë. Kur kufiri u hap vitin e kaluar, i dërgova të dy jashtë vendit. Kam një diplomë master në Djegie, Kirurgji Plastike dhe Rikonstruktive, dhe këto aftësi janë thellësisht të nevojshme në Gaza. Kështu që vendosa të mbetem pas.
Tani kufiri është i mbyllur dhe nuk mund të largohem edhe sikur të doja. Bëj çmos të flas me Ritën çdo ditë në WhatsApp. E pyes për azilin, për mësimet e saj të notit. Shikoj vizatimet e saj të fundit dhe përpiqem ta inkurajoj. Por s’është asgjë... jam vetëm një baba i WhatsApp-it.
Para disa ditësh më injoronte pak, duke luajtur me lodrat e saj, kështu që e pyeta: ‘Pse nuk më flet?’ Ajo u përgjigj: ‘Më duket sikur të kam harruar pak.’ Gruaja ime ndërhyri dhe tha: ‘Jo, jo, po bën shaka.’ Por unë thashë: ‘S’ka nevojë të bëjë shaka. Po thotë të vërtetën.’ Kam munguar për pjesën më të madhe të jetës së saj. Fillimisht me studimet e mia në Angli dhe tani me këtë ndarje. Ndihem fajtor, po. Por sikur të isha larguar, do të ndihesha akoma më fajtor. Do të kishte një krisje në zemrën time. Do të më dilte në ëndrrat e këqija, sa herë që shihja vuajtjen e popullit tim.
Faza e parë e këtij gjenocidi ishte shkatërrimi i infrastrukturës shëndetësore, që të mos kishte strehë për të vdekurit. Jam pjesë e një organizate, Mjekët Pa Kufij, me aftësi të mëdha dhe parime të mëdha. E dija që, nëse merrnim vendimet e duhura dhe bënim gjërat e duhura, do të mund t’u jepnim ngushëllim pafund njerëzve. Dhe kjo është ajo që kemi bërë.
Kam bashkë-menaxhuar një ekip që ndërtoi një spital fushor me 120 shtretër dhe tre salla operacioni që punonin 24 orë në ditë. Kemi ngritur dy qendra shëndetësore në kampet e të zhvendosurve, që ofrojnë 800 shërbime në ditë. Kjo është diçka për të cilën do të jem krenar për shumë e shumë vite. Dhe shpresoj që një ditë, Rita ta kuptojë.
Do t’i kërkoj të lexojë libra dhe të shohë dokumentarë për gjenocidin ndaj popullit të Gazës. Do t’i kërkoj të kuptojë se nuk mund të mbyllja sytë përballë vuajtjes së popullit tonë. Duhet të rezistojmë. Dhe si rezistojmë? Duke ekzistuar. Dhe si ekzistojmë? Duke pasur vlerë. Dhe në familjen tonë, vlera jonë është t’u shërbejmë të tjerëve, më shumë se vetes."
Dr. Sohaib Safi është zëvendës koordinator mjekësor për MSF Belgjikë. Historia e tij është pjesë e një serie që po realizoj për stafin palestinez të Médecins Sans Frontières / MSF (Mjekët Pa Kufij) në Gaza.
Ditën pas këtij interviste, Dr. Safi u pranua për të ndjekur një MSc në Kërkime Klinike në Universitetin e Galway në Irlandë. Ai u evakuua dje nga Gaza dhe shpreson të ribashkohet me familjen e tij brenda dy javëve të ardhshme.
