Për vite me radhë, rrëfimet për dhunën seksuale gjatë luftës në Kosovë kanë ardhur kryesisht nga gratë, por këtë herë, një burrë ka vendosur të thyejë heshtjen. Ramadan Nishori nga Drenica, sot një burrë që përpiqet të jetojë me plagën e thellë të së shkuarës, ka folur publikisht për dhunën seksuale që ka përjetuar në fund të shtatorit të vitit 1998.
“Kanë ardhur dy policë me uniforma dhe më kanë futur në një banjo. Aty ndodhi më e keqja që mund t’i ndodhë një njeriu,” rrëfen ai. “Njëri më dhunoi, ndërsa i dyti po përgatitej. Nga bërtimat e mia, një shqiptar që ndodhej aty hyri brenda dhe më shpëtoi.”
Rrëfimi u bë publik në kuadër të Ditës Memoriale të të Mbijetuarve të Dhunës Seksuale gjatë Luftës, organizuar nga Qendra Kosovare për Rehabilitimin e të Mbijetuarve të Torturës. Nishori, që për vite me radhë e ka mbajtur këtë barrë në heshtje, sot kërkon një gjë: jo më keqardhje, por respekt.
Pas luftës, ai u përpoq të fillonte një jetë të re, u martua dhe u shpërngul nga fshati, por trauma mbeti. “Jetova me frikë se mos e merrte vesh dikush. Edhe pse isha i lirë fizikisht, brenda vetes isha i burgosur,” thotë ai.
Rrëfimi i Ramadanit është një apel i fuqishëm për thyerjen e tabuve dhe mbështetjen pa paragjykim ndaj viktimave – pavarësisht gjinisë. Ai është dëshmi e gjallë se dhuna seksuale në luftë nuk njeh kufij dhe se burrat janë gjithashtu viktima të heshtura të këtij krimi.
Në një shoqëri ku burrat rrallë flasin për plagët e tyre, zëri i Ramadan Nishorit vjen si një akt trimërie që kërkon jo vetëm drejtësi, por edhe dinjitet.
