Shumë ankohen për çmimet e larta në jug të Shqipërisë. Mund të justifikohesh se është çështje tregu, por roli i shtetit cili është?
Le ta marrim me radhë. Gazetari Blendi Fevziu, shëtitës dhe promovues i turizmit në Shqipëri i ka kërkuar shtetit të ndërhyjë dhe të vendosë tavan për çmimet e çadrave në plazhet e jugut. Dhe nuk e ka keq. Por një gazetar përveç se të japë mendime dhe sugjerime duhet dhe të pyesë se si ndodh ky proces.
Shembullin le ta marrim në plazhin e Palasës, atje ku dhe Fevziut i pëlqen të pushojë. Pa përmendur ndërtimet në Palasë nga investitori Samir Mane, vija bregdetare e plazhit të Palasës gjithashtu është “në pronësi” të tij pasi qeveria e konsideron investitor strategjik.
Shteti ja jep në përdorim plazhin e Palasës Manes. Ky i fundit nuk bën asnjë investim por ja jep me qira dikujt tjetër. Shteti me pak fjalë i ka dhënë mundësinë Manes të bëjë sekserin dhe të fitojë para vetëm se është personi në mes. Fevziu ka të drejtë që thotë se shteti duhet të ndërhyjë. Por ndërhyrja më e mirë që mund të bëjë shteti është të eliminojë rolin e sekserëve si Mane dhe t’ja japë në përdorim atyre që bëjnë investimin.
Gjikuria bën të njëjtën gjë me plazhin e Drimadhës. Po kështu dhe Dulaku, Papuli, Carapuli, të gjithë klientët e kryeministrit që hedhin beton në jug. Asnjë prej tyre nuk zhvillon biznes për hoteleri turizëm veç shitjes së vilave. Por ndërsa janë përqëndruar tek ndërtimi dhe shitja e vilave, biznesmenët e mëdhenj ja japin me qira bizneseve më të vogla këto plazhe. Ulja e çmimeve nuk arrihet duke shtrënguar hallkën e fundit në zinxhir por duke eliminuar ato hallka që nuk ofrojnë asgjë dhe që paguhen për asgjënë që ofrojnë.
Meqë gara për të gjetur “fajtorin” e çmimeve në jugun e Shqipërisë është ende e hapur, ndoshta me pak thellim dhe këmbëngulje mund ti kërkohet shtetit të ndërhyjë tek bashkitë dhe taksat e larta të tyre, tek kontrollet periodike qoftë dhe ato të pastrimit të parave, tek serioziteti i trajtimit të bizneseve që duan të punojnë dhe të fitojnë gjithashtu.
Duke kritikuar bizneset e vogla qe përpiqen të mbijetojnë, duke etiketuar negativisht vlonjatët dhe mënyrë e tyre të të bërit turizëm dhe duke nxjerrë blogerë të postojnë fatura të larta apo të luten për çmime më të ulta nuk kemi bërë asgjë. Thjesht kemi gjet “armikun” e radhës por jo zgjidhjen!
Shënim. Nuk e trajtuam mundësinë e marrjes në përdorim të këtyre plazheve publike nga bashkitë dhe ofrimin e këtyre shërbimeve falas. Kjo pasi është e kotë ta kërkosh këtë nga një qeveri që ndërton rrugë me taksat e tua dhe në fund të kërkon që të paguash për përdorimin e tyre.
