Efikasiteti i akupunkturës po mbështetet nga një numër në rritje studimesh, por pyetja kryesore e shkencës sot është: pse funksionon?
Për t’i dhënë përgjigje kësaj pyetjeje, projekte ndërkombëtare si Tara — Topological Atlas and Repository for Acupoint — po përpiqen të ndërtojnë një hartë tridimensionale të pikave të akupunkturës dhe të strukturave që ndodhen poshtë tyre në trupin e njeriut.
Projekti, i financuar nga National Institutes of Health në SHBA, synon të bashkojë tekstet e traditës kineze, të dhënat klinike dhe rezultatet e studimeve më të fundit shkencore.
Sipas Carlo Maria Giovanardi, president i Federatës Italiane të Shoqërive të Akupunkturës dhe përfaqësues i Italisë në Society for Acupuncture Research, qëllimi është të kuptohet me kriteret e mjekësisë perëndimore pse stimulimi i një pike të caktuar mund të ndikojë në patologji të ndryshme.
Një nga shembujt më të përdorur është ai i migrenës: si mundet që një gjilpërë e vendosur në këmbë të ndikojë te dhimbja e kokës?
Studiuesit po hetojnë nëse sistemi i meridianëve, mbi të cilin bazohet mjekësia tradicionale kineze, ka një bazë fizike reale apo është thjesht një ndërtim filozofik. Një nga hipotezat më interesante lidhet me indin lidhës, sidomos me fasciën, rrjetën fibroze të pasur me kolagjen që mbështjell dhe lidh strukturat e trupit.
Sipas kësaj teorie, hapësirat brenda këtij sistemi mund të përkojnë me pikat dhe meridianët e përshkruar nga mjekësia kineze, duke shërbyer si rrugë për transmetimin e stimujve të shkaktuar nga gjilpërat.
Gjatë manipulimit të gjilpërës, indet përreth reagojnë. Studiuesit mendojnë se rrotullimi i gjilpërës mund të shkaktojë mbështjelljen e fibrave të kolagjenit rreth saj, duke krijuar ndjesinë karakteristike që disa pacientë e përshkruajnë si therje, mpirje ose dhimbje të shurdhët.
Kërkimet e sotme po studiojnë edhe mënyrën se si akupunktura ndikon në sistemin nervor qendror. Disa studime tregojnë se ajo mund të aktivizojë sinjale elektrike dhe biokimike që lidhen me perceptimin e dhimbjes. Po ashtu, mendohet se akupunktura mund të ndikojë në zona të trurit që përpunojnë komponentin emocional të dhimbjes, si talamusi dhe bërthamat bazale.
Një tjetër fushë kërkimi lidhet me efektin analgjezik dhe rolin e opioideve endogjene, substanca që trupi i prodhon vetë dhe që marrin pjesë në kontrollin e dhimbjes. Studiuesit po zbulojnë se receptorët për këto substanca nuk ndodhen vetëm në sistemin nervor, por edhe në inde dhe qeliza të tjera, përfshirë sistemin imunitar.
Kjo ka hapur një tjetër drejtim studimi: mundësinë që akupunktura të ndikojë edhe në imunitetin e lindur dhe të fituar, si dhe në rregullimin e përgjigjes inflamatore.
Ndërkohë, nga akupunktura tradicionale po zhvillohen edhe metoda të reja, si neuroakupunktura, e cila po studiohet për rolin e saj në trajtimin e sëmundjeve neurodegjenerative dhe në rehabilitimin pas goditjes në tru.
Projekti Tara shihet si një hap i rëndësishëm për të kaluar nga shpjegimet tradicionale te një kuptim më i saktë shkencor i akupunkturës. Megjithatë, zhvillimi i tij mund të përballet me vështirësi për shkak të shkurtimeve të fondeve për kërkimin shkencor në SHBA.
Në thelb, pyetja që po përpiqet të zgjidhë shkenca nuk është më vetëm nëse akupunktura funksionon, por çfarë ndodh në trup kur ajo funksionon.
