Gjykata Kushtetuese ka publikuar vendimin e plotë lidhur me kërkesën e ish-ministrit të Shëndetësisë, Ilir Beqaj, për shfuqizimin e masës "Arrest në burg". Edhe pse Beqaj do të mbetet prapa hekurave, dokumenti zbulon një përplasje të fortë parimore midis dy grupeve gjyqtarësh.
Nga njëra anë, Shumica (Fiona Papajorgji, Marsida Xhaferllari, Asim Vokshi, Ilir Toska, Marjana Semini) rrëzoi kërkesën, ndërsa nga ana tjetër, Pakica ( Sonila Bejtja dhe Sandër Beci) doli me një mendim pakice, duke argumentuar se të drejtat e kërkuesit janë shkelur.
Ja pikat ku gjyqtarët u ndanë:
1. Nevoja për "Arrest në burg" vs. Masat më të lehta
Shumica (Papajorgji, Xhaferllari, Vokshi, Toska, Semini):
Gjyqtarët e shumicës mbrojtën vendimmarrjen e gjykatave më të ulëta (GJKKO dhe Apeli), duke argumentuar se rëndësia e veprave penale (korrupsion, mashtrim, falsifikim) e bënte të nevojshme masën më të rëndë. Sipas tyre, "interesi publik për mbarëvajtjen e procesit penal tejkalon lirinë personale të kërkuesit" në këtë fazë.
Pakica (Bejtja, Beci):
Gjyqtarët Bejtja dhe Beci kritikuan ashpër këtë qëndrim. Ata argumentuan se gjykatat dështuan të shpjegonin pse një masë më e lehtë, si "Garancia pasurore", nuk do të ishte e mjaftueshme. Sipas pakicës: "Masa e arrestit në burg është një 'extrema ratio' dhe nuk mund të vendoset automatikisht pa vërtetuar papërshtatshmërinë e masave të tjera."
2. Personaliteti i Ilir Beqajt: Ish-zyrtar i lartë apo qytetar model?
Shumica
Për shumicën, profili i lartë i Beqajt si ish-ministër dhe zyrtar me ndikim, rrit rrezikshmërinë shoqërore. Ata vlerësuan se natyra e përsëritur e dyshimeve për shkelje të ligjit tregon një prirje për mosbindje ndaj normave juridike, çka justifikon izolimin e tij.
Pakica:
Pakica pa një anë tjetër të medaljes. Ata theksuan se Beqaj kishte zbatuar me korrektësi masat e mëparshme të sigurimit (detyrim paraqitje) në procedime të tjera. Sipas tyre, ky fakt vërtetonte se ai nuk kishte qëllim t'i shmangej drejtësisë. Ata argumentuan se "gjykata duhet të merrte parasysh rrethanat lehtësuese dhe sjelljen korrekte të kërkuesit deri në atë moment."
3. Rreziku ndaj provave dhe hetimit
Shumica:
Shumica e gjyqtarëve mbështeti pretendimin e prokurorisë se liria e Beqajt mund të rrezikonte vërtetësinë e provave. Duke qenë se bëhet fjalë për skema komplekse financiare dhe falsifikime, prania e tij jashtë qelisë mund të ndikonte te dëshmitarët ose te dokumentacioni që po sekuestrohet.
Pakica:
Këtu pakica ngriti një pikë ligjore mjaft teknike: Nëse rreziku i vetëm është dëmtimi i provave, ligji kërkon që masa e sigurisë të ketë një afat të caktuar. Sipas Vokshit dhe Becit, caktimi i arrestit në burg "pa afat" ishte një tejkalim i kompetencave dhe shkelje e parimit të proporcionalitetit, pasi hetimi i provave nuk mund të zgjasë pafundësisht duke mbajtur një person në qeli.
