Pas një procesi që ai e konsideroi “më të rëndësishmin që nga shtatori i vitit 1991”, Sali Berisha doli këtë mbrëmjen e së shtunës para demokratëve për të shpallur jo vetëm fitoren e tij, por edhe listën e gjatë të atyre që, sipas tij, kanë mbetur pa gjumë nga referendumi me kandidat të vetëm.
Në fjalimin e tij triumfal, Berisha deklaroi se rreth 40 mijë demokratë, duke votuar në një garë ku alternativa kryesore ishte vetë Berisha, kanë “tmerruar mafien e fjalës së lirë”, kanë lënë pa gjumë “organizatat kriminale”, kartelet e drogës dhe qeverinë.
Pas këtij referendumi media shqiptare hyri zyrtarisht në një kategori të re: jo më thjesht e kapur, por “mafie e tmerrshme”. Dhe fajin duket se e ka kryesisht fakti që për dy muaj me radhë është marrë me një proces ku kandidati garoi i vetëm dhe fitoi me 94.7% të pjesëmarrjes totale.
Në logjikën e fjalimit të Berishës, skepticizmi ndaj një referendumi me një emër në fletëvotim nuk është më opinion. Është agresion mediatik. Dhe çdo pyetje mbi garën, kandidatët e skualifikuar apo entuziazmin real të bazës, ai e klasifikoi automatikisht si pjesë e “porosive të narkoshtetit”.
Berisha, megjithatë, dukej i qetë. Sipas tij, Partia Demokratike nuk ka dalë thjesht më e fortë nga ky proces, por “më e fortë se kurrë në ekzistencën e saj”. Një përfundim historik për një votim ku sfida më e madhe e kandidatit ishte të ruhej sa më shumë nga humori që pushtoi rrjetin.
Në fund, mbetet vetëm një pyetje: nëse një referendum me kandidat të vetëm arrin të lërë pa gjumë median, kartelet, qeverinë dhe organizatat kriminale, çfarë mund të ndodhë vallë ditën kur në garë të ketë edhe një kandidat të dytë?
