Dje dhe sot dyert e Ministrisë së Arsimit janë thërrmuar nën presionin e vazhdueshëm të protestuesve, ndërsa pamjet e orëve të fundit flasin vetë: zyra e titullares mbrohet me forca speciale nga brenda dhe është e rrethuar nga kordoni i studentëve nga jashtë.
Por, përballë këtij rrethimi dhe përshkallëzimi të revoltës, nga vetë ministrja Mirela Kumbaro nuk ka asnjë reagim zyrtar, asnjë qëndrim publik, asnjë postim sqarues dhe asnjë komunikim të drejtpërdrejtë me qytetarët apo me vetë studentët.
Në një kohë kur kaosi në hyrje të institucionit që ajo drejton vijon pa ndërprerje prej më shumë se 24 orësh, i vetmi sinjal aktivitetit në profilin e saj zyrtar në Facebook është rishpërndarja pasive në story e një mesazhi të kolegut të saj Taulant Balla, si dhe një video sqaruese e prodhuar nga Agjencia për Media dhe Informim (MIA), e njohur ndryshe si zyra e propagandës së ekzekutivit.
Ajo po fshihet pas kolegëve.
Kjo shmangie totale e përballjes sy më sy me krizën ngre natyrshëm pikëpyetje të mëdha politike: pse u zhduk Mirela Kumbaro pikërisht atëherë kur prezenca e saj ishte më e nevojshme dhe pse kryeministri Edi Rama po zgjedh gjithashtu të heshtë?
E ndërsa entuziazmi i festimeve apo arritjeve në Luksemburg duket se i ka ngecur në fyt ekzekutivit përballë barrikadimit të studentëve në rrugë, bëhet e qartë se heshtja e sinkronizuar nuk është thjesht një ngurrim momental.
Mbyllja e gojës së ministres dhe mungesa e një reagimi nga kreu i qeverisë ngjajnë më tepër me një strategji të mirëmenduar politike për të fituar kohë, me shpresën se presioni i sheshit do të zbehet vetvetiu përpara se zyrtarët të detyrohen të menaxhojnë krizën në sy të publikut.
