Kërkesa e parë publike është paraqitur në Australi gjatë vitit 1885 me këtë përmbajtje: ” 8 orë punë, 8 orë dëfrim e 8 orë gjumë”.
Dita e Punëtorëve është e njohur në shumë vende të botës, por jo në të gjitha. Ajo i referohet kujtimit të protestave të punëtorëve që synonin një të drejtë të madhe dhe që konsistonte ne orarin e punës, në 8 orë. Këto protesta çuan në nxjerrjen e një ligji që u miratua në 1866 në Illinois (SHBA).
Në Evropë, 1 Maji filloi manifestimin me Internacionalen e parë të Gjenevës. Nga viti 1890 në Paris, Kongresi themelues i Internacionales së dytë, vendosi që pikërisht 1 Maji të mbetet Dita Ndërkombëtare e Punëtorëve. Nga viti 1891, Kongresi i tretë i Internacionales në Bruksel, mori vendim, që: dita e 1 Majit do të kremtohet përgjithmonë dhe në të gjitha vendet, si Festa e Punëtorëve, në të cilën punëtorët do t’i identifikojnë, avancojnë dhe mbrojnë me Kushtetutë e ligje; liritë, të drejtat, kushtet e punës, rrogën mesatare të garantuar, pushimin ditor, javor, vjetor dhe pushimet tjera sipas nevojës.
Në Shqipëri mendohet se për herë të parë, 1 Maji u festua në 1905-ën, siç përmendet në librin : “Kronikë e lëvizjes punëtore e sindikale në Shqipëri”, i publikuar në 1969-ën.
Në periudhën e komunizmit zhvilloheshin parada, pasi 1 Maji u konsiderua ditë feste.
Sot, në vendin tonë 1 Maji është ditë pushim, kohë e lirë për tu argëtuar. Shumë rradhë organizohen protesta për të drejtat e punëtorëve.
