Opinion from Muriel
In Albania, justice has just hit an invisible but insurmountable limit: the limit of absolute power. On March 9, 2026, the message that emerged from the meeting of the Socialist Parliamentary Group was not simply a political stance, but a declaration of war against the new architecture of justice. Edi Rama, the man who once promised that "whoever eats pears behind his back will answer for himself", today chose to become the guardian of those being investigated for abuses worth millions of euros. The formula used, "let him be investigated, but not arrested", is a pure act of obstruction of justice, dressed in the garb of parliamentary procedure.
Today's act of the Prime Minister, who described the SPAK request for the arrest of former Deputy Prime Minister Belinda Balluku as "disproportionate" and "stupid", constitutes a flagrant interference in the powers of the judicial power. In a state of law, the assessment of security measures is the exclusive prerogative of the court. When Rama dictates which requests of the prosecution are "exaggerations", he is installing a regime where politics has a veto over the handcuffs.
This action is not just an opinion; it is a mechanical obstacle to the investigation. By blocking the authorization for arrest, Rama gives the subjects under investigation complete freedom to coordinate their positions, intimidate witnesses (often their subordinates), and "clean up" the remnants of corruption in the administration.
When politics is left without legal arguments, it pulls out the old propaganda card: “Don’t ruin big things.” This is the most dangerous possible justification. Defending an official accused of violating equality in multi-million euro tenders (like the Llogara Tunnel or the Grand Ring Road), under the pretext of “efficiency,” means admitting that corruption is the fuel of your government.
A serious state does not protect investments by protecting individuals; it protects them through accountability. If a project “collapses” because a person must answer to justice, then the problem is not with SPAK, but with the rotten way Rama has built power: completely dependent on the impunity of his executors.
Edi Rama and his army of puppets in Parliament must understand that political immunity is not a shield against the Criminal Code. Obstructing the execution of court decisions or blocking security measures through political authority carries serious long-term consequences.
* Përgjegjësia Penale: Veprimet që pengojnë zbulimin e të vërtetës, duke përdorur pushtetin për të kufizuar mjetet hetimore të prokurorisë (siç është masa e arrestit), mund të klasifikohen si vepra penale në një të ardhme ku drejtësia nuk do të jetë më nën presionin e ekzekutivit.
* Kostoja Ndërkombëtare: Ky sabotim i hapur interpretohet nga partnerët tanë (SHBA dhe BE) si një "vijë e kuqe" e kaluar. Reputacioni i vendit po pëson një krisje që nuk riparohet me spote televizive.
Votimi i së enjtes në Parlament nuk do të jetë thjesht për imunitetin e një individi. Do të jetë votimi që do të përcaktojë nëse Shqipëria është një republikë e qytetarëve, apo një pronë private ku Kryeministri është Gjykatësi Suprem. Sot u vërtetua se pushteti po tenton ta kthejë SPAK-un në një “noter” që lejohet të godasë vetëm kur nuk cenon stabilitetin e qeverisë.
Por drejtësia, kur vjen, nuk njeh mbrojtje partie. Edi Rama dhe ata që e pasojnë në këtë sabotim do të mbajnë përgjegjësi personale për çdo provë që do të zhduket si pasojë e këtij bllokimi. Historia ka treguar se muret e pushtetit mund të jenë të lartë, por kurrë nuk janë aq të fortë sa për t'i bërë ballë të vërtetës përgjithmonë.
