Ministrja e Shëndetësisë, Evis Sala, njoftoi nisjen e konsultimeve për krijimin e Institutit Onkologjik Kombëtar, duke folur për reforma të mëdha, rrjet kombëtar të onkologjisë, barna inovative, aparatura të reja dhe standarde europiane. Në deklaratat zyrtare gjithçka duket se po shkon drejt modernizimit të sistemit. Por mjafton të dëgjosh pacientët dhe familjarët e tyre për të kuptuar se realiteti vazhdon të jetë shumë larg këtij vizioni.
Pacientët me kancer përballen ende me mungesa terapish dhe medikamentesh, me vonesa në trajtime dhe me një sistem që shpesh nuk arrin t’u ofrojë shërbimet në kohën dhe cilësinë e nevojshme. Ndërsa qeveria flet për institutet e së ardhmes, shumë qytetarë vazhdojnë të kërkojnë zgjidhje për problemet e sotme: ilaçet që mungojnë, trajtimet që shtyhen dhe kostot që rëndojnë mbi familjet.
Një nga paradokset më të mëdha mbetet fakti se një pjesë e shërbimeve dhe aparaturave më të avancuara diagnostikuese e trajtuese gjenden në sektorin privat, kryesisht në American Hospital dhe Hygeia Hospital Tirana. Për shumë pacientë kjo do të thotë se, në mungesë të alternativave funksionale në sistemin publik ose për shkak të radhëve dhe vonesave, detyrohen të paguajnë nga xhepi për ekzaminime dhe shërbime që duhet të ishin të aksesueshme për të gjithë.
Pikërisht këtu lind pyetja thelbësore: si mund të flitet për një Institut Onkologjik Kombëtar kur ende nuk janë zgjidhur problemet bazë të onkologjisë shqiptare? Si mund të flitet për standarde europiane kur pacientët vazhdojnë të raportojnë mungesa barnash, ndërsa një pjesë e rëndësishme e diagnostikës dhe trajtimit mbetet e lidhur me mundësinë për të paguar në privat?
Ndërkohë, ministrja vazhdon të promovojë reforma, projekte dhe premtime në rrjetet sociale. Por pacientët nuk kanë nevojë për postime në Instagram. Ata kanë nevojë për terapi që nuk mungojnë, për medikamente që gjenden kur u duhen, për aparatura që funksionojnë në sistemin publik dhe për trajtim dinjitoz. Deri atëherë, çdo premtim për onkologjinë e së ardhmes do të përballet me pyetjen e thjeshtë të pacientëve: po problemet e sotme, kush do t’i zgjidhë?
