For several weeks, advertisements for the recruitment of Albanian seamstresses have been appearing on the online pages of employment agencies for employment in clothing factories in Italy.
The published announcements indicate that the employees are offered regular employment in Italy, with an employment contract according to Italian regulations. The net salary starts at 1,300 euros per month.
According to the announcements, the employees also benefit from 13 annual salaries, paid vacations, accommodation provided by the employer, working conditions and opportunities for long-term cooperation. At least 1 year of work experience in custom-made companies in Albania is required to apply.
Monitor contacted one of the mediation agencies, which explained that candidates sought to be employed as seamstresses in Italian factories must have work experience in the garment sector in Albania and be between the ages of 20 and 50.
In addition to employment, the company also offered accommodation. According to the agency, the employment offers come from linen garment factories in Pisa, Bergamo and Perugia.
Why is Italy looking for Albanian seamstresses?
The recruitment of Albanian workers for Italian factories comes at a time when the Italian textile, clothing and footwear industry is also facing a labor shortage.
According to data published by Unioncamere (the Italian Union of Chambers of Commerce, Industry, Crafts and Agriculture) and the Italian Ministry of Labor, through the Excelsior Information System, Italian companies anticipate around 568 thousand new job openings for July 2026 and around 1.5 million during the July-September period.
In the textile, clothing and footwear industry, around 7 thousand new jobs are expected in July and around 20 thousand during the quarter. The difficulty in finding employees in this sector reaches 56.2%, highlighting a significant mismatch between companies' demand and labor supply.
Across all sectors, 42.6% of the positions expected to be filled in Italy are proving difficult to fill. This shows that the labor shortage has become a significant problem for Italian companies as well.
Po ashtu një nga arsyet edhe rregullorja për forcimin e rregullave të produkteve të pashitura për veshje dhe këpucë, ku ndalohet riciklimi i tyre. Rregullorja europiane 2024/1781 parashikon që për kompanitë e mëdha, ndalimi i shkatërrimit të këtyre produkteve të zbatohet nga 19 korriku 2026, ndërsa për kompanitë e mesme nga 19 korriku 2030.
Rregullat e reja po sjellin edhe ndryshime në menaxhimin e prodhimit dhe stokut të kompanive europiane. Për prodhuesit italianë të veshjeve transferimi i fabrikës në vendin e tyre, duke e larguar nga shtetet aziatike apo afrikane ku u transferuan për shkak të kostos të lirë së fuqisë punëtore, do të thotë se mund të menaxhojë më lehtë sasinë e prodhimit dhe stokut që nuk lejohet më të riciklohet, por vetëm të dhurohet.
Por rekrutimi i rrobaqepëseve shqiptare për në Itali po krijon një kontrast për industrinë fason në vend.
Prej vitesh, përfaqësuesit e sektorit fason në Shqipëri kanë ngritur shqetësimin për mungesën e fuqisë punëtore. Në vitin 2023 drejtues të sektorit kanë folur për një nevojë që arrinte deri në 20 mijë vende të lira pune.
Mungesa e punonjësve ishte aq e theksuar sa shumë fabrika nisën të rekrutonin gra nga Nepali Filipinet dhe Birmania për të plotësuar vendet vakante.
Në të njëjtën kohë, kompanitë nisën të hapnin linja të reja prodhimi deri në zonat rurale, aty ku më parë nuk kishte industri fason. Kjo krijoi edhe një tendë të re për sektorin, duke nisur të zhvillohej industria atje ku nuk ekzistonte më parë.
Edhe së fundmi fabrika të sektorit të veshjeve të industrisë fason në Tiranë pohuan për Monitor mungesën e fuqisë punëtore vendase. Për rrjedhojë po punësojnë gra të huaja nga shtetet aziatike.
Po teksa ndër vite kompanitë shqiptare kanë ngritur shqetësimin e mungesës së fuqisë punëtore, numri i të punësuarve në sektor ka ardhur në rënie.
Sipas të dhënave të INSTAT në vitin 2024 në sektorin e tekstileve dhe këpucëve ishin të punësuar rreth 41,2 mijë persona. Prej tyre, rreth 25 mijë punonin në industrinë e tekstileve dhe 16,2 mijë në sektorin e këpucëve. Krahasuar me vitin 2022, numri i të punësuarve në këto industri ishte ulur me rreth 8 mijë persona, ose 19.4%.
Problemet e sektorit nuk lidhen vetëm me mungesën e fuqisë punëtore.
Fasonët janë përballur edhe me rënien e kontratave dhe porosive, forcimin e lekut dhe rritjen e kostove të punës. Këta faktorë kanë sjellë jo vetëm shkurtim të vendeve të punës, por edhe mbylljen e disa fabrikave.
Në mars 2026, përfaqësues të sektorit iu drejtuan Komisionit Parlamentar të Ekonomisë me një paketë kërkesash për mbështetjen e industrisë, ku përfshihej rishikimi i taksave dhe mbështetja për investimet në teknologji dhe amortizim.
Sipas përfaqësuesve të Shoqatës ProEksport Albania, gjatë vitit 2025 sektori i manifakturës humbi rreth 12 mijë vende pune, si pasojë e zhvlerësimit të euros, rënies së kontratave të porosive dhe rritjes së kostos së punës.
This trend is confirmed by INSTAT data, where textile and footwear exports have been declining for four consecutive years. For the period January-July 2026, exports of this group were 59.8 billion lek, with a contraction of 7.7% compared to the same period a year earlier.
For years, the tailoring industry has created a base of specialized employees, especially seamstresses with experience in production for European companies and brands.
If experienced employees leave for European markets due to better salaries, Albanian factory managers warn that not only will difficulties increase for new recruitment, but also for fulfilling new contracts and orders. / Monitor.al
Source: INSTAT
