Nga Muriel
Podcast-i i fundit i Edi Rama, i dalë nga laboratorët e propagandës së Rilindjes, që i krahason protestat qytetare me “jashtëqitje”, nuk është thjesht një fyerje rruge – është ulërima e dëshpëruar e një regjimi që po dekompozohet mbi karriget e vjedhura. Kur një pushtet arrin deri në pikën sa t’i quajë qytetarët e vet “pislëk”, ai ka humbur çdo legjitimitet moral dhe politik. Sot, e vetmja “jashtëqitje” që po helmon Shqipërinë është korrupsioni galopant që buron drejtpërdrejt nga zyra e Kryeministrit.
Edi Rama nuk qeveris, ai sundon përmes frikës, vjedhjes dhe arrogancës. Çdo rresht i propagandës që sulmon opozitën dhe etiketon këdo si “të lajthitur” është një tentativë e dështuar për të fshehur të vërtetën: Shqipëria është kthyer në një pronë private të një kaste që nuk njeh as ligj, as moral.
• Vjedhja si Ideologji: Inceneratorët, koncesionet vrastare në shëndetësi dhe grabitja e pronave publike nuk janë “gabime”, por shtylla e një sistemi të krijuar për të varfëruar popullin dhe për të fryrë llogaritë e një grushti oligarkësh.
• Arroganca e Pushtetit: Përbuzja me të cilën ky regjim flet për protestuesit tregon se Rama e sheh popullin jo si bashkëqytetarë, por si një “pengesë” që duhet shkelur me këmbë.
Podcast-i i shpërndarë flet për “degjenerim të pandalshëm”. Po, ka një degjenerim, por ai nuk është në rrugë; ai është në çdo kontratë PPP, në çdo emërim partiak dhe në çdo tender të paracaktuar që vret konkurrencën dhe meritokracinë.
Ky regjim është mjeshtër i ambalazhit, por dështak i përmbajtjes. Ndërsa Edi Rama flet për “Shqipërinë turistike” dhe lyen fasadat e qyteteve me ngjyra artificiale, pas atyre mureve fshihet varfëria e tejskajshme, pasiguria për të nesërmen dhe frika nga krimi i lidhur me pushtetin. Nuk mund të ketë progres aty ku rruga e vetme për sukses kalon nga karta e anëtarësisë në parti. Shqipëria nuk është as “Instagrami” i Kryeministrit dhe as skenografia e podcast-eve të tij luksoze; Shqipëria e vërtetë është ajo që sot po derdhet në bulevard për të kërkuar bukën, lirinë dhe dinjitetin që ky regjim po ua vjedh çdo sekondë.
Rama ka arritur atë që asnjë pushtues nuk e bëri dot: t’i dëbojë shqiptarët nga shtëpitë e tyre. Shpopullimi është mjeti i tij për të mbajtur pushtetin; një popull që ikën është një votë më pak kundër tij.
Shqipëria nuk ka nevojë për retorikë boshe, ka nevojë për kirurgji politike. Largimi i Edi Ramës nuk është më një kërkesë partiake, por një kusht ekzistencial për mbijetesën e kombit tonë.
• Qetësimi i Shqipërisë: Ky vend do të gjejë qetësi vetëm kur burimi i konfliktit dhe i urrejtjes klasore (Edi Rama) të mos jetë më në krye. Ai ushqehet me përçarje, ndaj largimi i tij është oksigjeni i parë për Shqipërinë e asfiksuar.
• Çmontimi i Korrupsionit: Pa Ramën në krye, piramida e patronazhistëve dhe e tenderave me 100% vlerë do të shembet. Vetëm atëherë drejtësia do të pushojë së qeni një shfaqje me regji qeveritare.
Edi Rama dhe pushteti i tij i korruptuar janë pengesa e vetme mes Shqipërisë dhe lirisë. Teksti i tyre propagandistik është epitafi i një regjimi që e di se fundi po i vjen. Shqipëria do të jetë më e pastër, më e qetë dhe më e drejtë ditën që ky “sekt” do të largohet njëherë e mirë nga zyrat e shtetit.
