Nesër pritet të formalizohet “Bordi i Paqes”, i cili, ndër të tjera, do t’i japë jetë strukturave në varësi të tij për të kaluar në fazën e dytë të planit për Gazën. Ky bord themelohet në një kohë kur, në total, pas 7 tetorit 2023, janë vrarë mbi 72 mijë palestinezë në Gaza dhe janë plagosur 172 mijë të tjerë, prej të cilëve 20.179 fëmijë të vrarë, 10.427 gra, 44.143 fëmijë të gjymtuar dhe 23.769 gra të plagosura. Ky bord, edhe pse me një spektër më të gjerë, zanafilloi si zgjidhje për gjenocidin më të madh të historisë moderne, të kryer nga shteti i Izraelit. Që nga firmosja e armëpushimit më 9 tetor 2025, ushtria izraelite ka vrarë mbi 500 palestinezë si demonstrim i “vullnetit të mirë” për paqe.
Ajo që delegjitimon çdo aspekt pozitiv të kësaj iniciative është ftesa që i bëhet kryekriminelit më të kërkuar nga organet ndërkombëtare të drejtësisë në botë, Netanjahut, për t’u bërë pjesë si anëtar themelues i këtij bordi. Pra, paqen e ardhshme ndaj gjenocidit sistematik do ta ndërtojë vetë autori i holokaustit.
Në Europë, pas Luftës së Dytë Botërore dhe pas holokaustit, u firmos marrëveshja e kapitullimit të Gjermanisë në maj 1945. A është zyrtarizimi i kësaj marrëveshjeje nga Netanjahu një nënshkrim kapitullimi? Sigurisht që jo. Atëherë, cili është moraliteti i këtij bordi? Me çfarë të drejte do të kontribuojë për paqe Netanjahu, për sa kohë që edhe pas armëpushimit ka vazhduar të masakrojë përditë? Edhe administrata Biden, nën ndikimin soroist, tentoi në pranverën e vitit 2024 të arrinte një marrëveshje paqeje me pothuaj të njëjtat kushte, pa u distancuar qartë nga gjenocidi, por dështoi.
Për të arritur një paqe të qëndrueshme, elementi kryesor është drejtësia. Çdo aventurë tjetër e ka rrugën e shkurtër.
