Bifteku është një nga gatimet më të njohura në botë, por pyetja se cili vend mund ta quajë vërtet të vetin mbetet pa një përgjigje të qartë. Nga asado argjentinas te Wagyu japonez, çdo vend i ka dhënë identitetin dhe traditën e vet kësaj pjate.
Historia e konsumimit të mishit të viçit daton mijëra vite më parë, por bifteku siç njihet sot u përhap gjerësisht vetëm në shekullin XIX, kur transporti dhe ruajtja e mishit u bënë më të lehta. Pikërisht atëherë restorantet franceze dhe steakhouse-t amerikane e kthyen biftekun në simbol të mirëqenies.
Sot, Argjentina konsiderohet si një nga vendet më ikonike për biftekun falë traditës së asado-s, ku mishi piqet ngadalë mbi zjarr dhe shoqërohet me salcën chimichurri. Në Japoni, fama i përket mishit Wagyu dhe Kobe, të njohur për yndyrën e shpërndarë në mënyrë perfekte dhe cilësinë premium.
Në Itali, simbol i kuzhinës toskane është Bistecca alla Fiorentina, një biftek i trashë me kockë, ndërsa Brazili identifikohet me churrasco, mishin e pjekur në hell që shërbehet tradicionalisht në restorantet churrascaria.
Edhe Franca ka ndërtuar një kulturë të veçantë rreth biftekut me pjatën klasike steak frites, ndërsa në Shtetet e Bashkuara steakhouse-t dhe biftekët gjigantë, si porterhouse apo ribeye, janë bërë pjesë e identitetit kulinar të vendit.
Megjithëse shumë vende e konsiderojnë biftekun pjesë të trashëgimisë së tyre gastronomike, ekspertët bien dakord se asnjë kulturë nuk mund të pretendojë autorësinë e tij. Ajo që ndryshon është mënyra e përgatitjes, tradita dhe historia që secili vend i ka dhënë kësaj pjate, duke e kthyer biftekun në një simbol të kuzhinës botërore.
