What happened between Erion Veliaj and Toni Gogu is not simply an institutional or political conflict. It is an accusation of blackmail in the name of public office. Of course, to prove it, we have Veliaj's word against Toni Gogu's. But the two former old friends are now on different fronts and what separates them is Edi Rama's primitive revenge.
Throughout today, there is a question that remains unanswered after the public clash between Erion Veliaj and Justice Minister Toni Gogu: What was really said on Friday evening in the Fier prison cell? Was it an institutional visit to hear the complaints of a detainee, as the minister claims, or a mission to convey Edi Rama's ultimatum to the mayor of Tirana?
It is clear that, in his capacity as Minister of Justice, Toni Gogu has the right to conduct visits to prisons and detention centers, to see the situation in the cells up close and to listen to the complaints of convicts or detainees, whether these are high-ranking officials, organized crime bosses or suspects of ordinary crimes.
In this context, his visit to the Fier prison and meeting with Mayor Erion Veliaj would not have been news if the Ministry had notified him and clarified that Gogu went to hear the complaints and claims of the local elected official.
Moreover, this visit occurred at a time when Veliaj's transfer was accompanied by strong accusations, as well as the classification as a state secret of the order of Sadleva Bodo, the newly appointed Director General of Prisons, for his movement from Durrës detention center to Fier prison.
Veliaj spoke of police kidnapping, while no one refuted the claim that he was transferred after Edi Rama had re-convicted him, under suspicion that the mayor was a financier of the Flamingos protest and, consequently, had violated public order and security.
In this entire equation, the most unpleasant taste was the silence of the SP parliamentary group and its alignment with Edi Rama and his revenge.
A revenge that, according to Veliaj's accusations, deepened with Toni Gogu's visit to the cell. A visit that raised many questions and that requires an in-depth investigation by SPAK, after Veliaj, initially through his lawyer and then through a handwritten letter, accused the minister of having conveyed direct messages from Edi Rama to leave the leadership of the Municipality of Tirana. Otherwise, the consequences for him would be severe.
Por Toni Gogu, në stilin e zakonshëm rilindas, e mohoi gjithçka, duke pranuar se e kishte takuar Veliajn dhe duke u shprehur i keqardhur për ato që i konsideroi të pavërteta.
Ndërsa njeriu që i hapi dyert e politikës dhe që, sigurisht, e njeh më mirë dhelpërinë e Edi Ramës, publikoi një letër ku këmbëngulte se Toni Gogu gënjente dhe se Edi Rama ishte, në fakt, autori i gjithë kalvarit të burgut të tij gjatë ditëve të fundit.
Erion Veliaj nuk është shquar ndonjëherë për luajalitet apo qëndrim dinjitoz politik, por mesa duket burgu bën punën e vet. Më në fund, pas thuajse dy vitesh në ngriva-shkriva me Edi Ramën, ka marrë guximin t’i dalë përballë në një përplasje nga e cila duket se nuk ka më kthim pas.
Me një element shtesë: ndryshe nga momenti kur Veliaj u arrestua, Edi Rama ndodhet në një situatë të vështirë për shkak të skandaleve që kanë përfshirë pushtetin e tij, si dosja “Balluku”, arresti shtëpiak për ish-shefen e SHISH-it, Vlora Hyseni, arrestimi i Ergys Agasit dhe një intervistë e Mirel Mërtirit, bosit të inceneratorëve, që pritet së shpejti të publikohet në një media të huaj.
Dhe në këtë klimë ekziston mundësia që paralajmërimi i Toni Gogut, sipas pretendimeve të Veliajt, të jetë një gur tjetër në barrën që rëndon mbi shpinën e Edi Ramës.
Sepse ka një detaj që ndoshta të gjithë e harrojnë.
SPAK kryen shpesh përgjime në burgje. Herë për zyrtarë e herë për bosë krimi. E jo rrallë ka ndodhur që ata të jenë kapur “gafil”. Kjo i ndodhi pak muaj më parë Veliajt në Durrës dhe jo pa shkak ai mund të ketë qenë edhe këtë herë nën vëzhgimin e imët të SPAK.
Askush nuk mund të thotë me siguri nëse biseda mes Gogut dhe Veliajt është përgjuar. Por kjo nuk e ndryshon faktin se akuzat e kryebashkiakut duhen hetuar.
Sepse në këtë histori nuk mjafton deklarata e ministrit se rrethanat e vizitës janë të dokumentuara dhe të verifikueshme. Pikërisht këto rrethana, përfshirë çdo provë të mundshme të komunikimit mes tyre, duhet të jenë objekt verifikimi.
Nëse vërtetohet se Toni Gogu e kërcënoi Erion Veliajn për llogari të Edi Ramës, kjo do të dëshmonte, së pari, se transferimi në Fier ishte përdorur për t’i mbyllur gojën kryebashkiakut, ndërsa lufta mes tyre duket se sapo ka nisur.
Së dyti, do të kishim të bënim me një akt jashtëzakonisht të rëndë: një kryeministër që përdor ministrin e Drejtësisë për t’i përcjellë një të paraburgosuri ultimatume dhe kërcënime me pasoja penale, në këmbim të dorëzimit të pushtetit politik.
Por në gjithë këtë histori ka edhe një ironi të madhe.
Erion Veliaj është ndoshta njeriu i fundit që mund të ankohet për diabolizmin politik të Edi Ramës. Për vite me radhë ai ka qenë kopja më e shëmtuar e tij, një nxënës i zellshëm që jo vetëm përvetësoi metodat e mjeshtrit, por u përpoq t’i përsoste ato.
Veliaj e meriton gjithë diabolizmin e Edi Ramës, sepse për shumë vite ishte vetë pjesë e atij sistemi që sot pretendon se po e shtyp.
But power has a flaw that people like Edi Rama often forget. The most obedient students are also those who know the teacher's secrets best. And sometimes, when the master decides to sacrifice the student to save himself, he discovers that he has taught him much more than he should have.
Because sometimes it's the ugliest students who have the ability to expose the teacher.
