Rolando Maran është emri që do të ulet në pankinën e Shqipërisë pas epokës Sylvinho. Një trajner tipik italian, i rritur mes krizave, shkarkimeve dhe rikthimeve, që për gati 30 vite ka mbijetuar në futbollin e ashpër të Serie A dhe Serie B.
63-vjeçari nuk vjen me trofe të mëdhenj në CV, por me reputacionin e një tekniku që di të marrë skuadra në vështirësi dhe t’i mbajë në lojë. Nga Chievo te Cagliari, nga Catania te Genoa, karriera e tij ka qenë një udhëtim mes pankinave më të nxehta të futbollit italian.
Kulmin e arriti me Catanian, ku zhvilloi sezonin më të mirë në historinë e klubit në Serie A, duke e çuar deri në vendin e tetë dhe duke vendosur rekorde pikësh e fitoresh. Edhe te Cagliari pati një nisje që ndezi ëndrrat për Champions League, përpara se gjithçka të shembej në pjesën e dytë të sezonit.
Por Maran është edhe simboli i futbollit italian ku trajnerët jetojnë me valixhe në dorë. Është shkarkuar disa herë, madje në disa raste është rikthyer në të njëjtin klub vetëm për t’u larguar sërish pak muaj më vonë.
Tani sfida e tij quhet Shqipëri. Dhe nuk është e vogël. Pas entuziazmit që krijoi Sylvinho, italiani do të duhet të bindë tifozët shqiptarë se mund të bëjë më shumë sesa thjesht të administrojë një skuadër: të mbajë gjallë një kombëtare që tashmë kërkon ëndrra europiane si normalitet.
