Atëherë kur mendon se ke parë dhe lexuar çdo gjë për servilizmin, të del përpara një lajm që në Akademinë e Shkencave të Shqipërisë një tufë mender akademikësh janë mbledhur për të folur për një monografi për Edi Ramën.
Në një skenë që do ta kishin zili edhe kronikat e realizmit socialist, Akademia e Shkencave ka organizuar një aktivitet për të prezantuar monografinë “Edi Rama – Neuroestetika e një artisti”, me autor Oltsen Gripshi. Libri, që sipas autorit ndërthur neuroshkencën me estetikën, është përqendruar në analizimin e “aktit të pikturimit” të kryeministrit, duke tentuar ta paraqesë si një rast studimor unik në kufijtë midis artit dhe trurit krijues.
Në këtë aktivitet, nënkryetari i Akademisë, akademik Vasil Tole, u shpreh se Gripshi “ka meritë të veçantë” sepse “synon të zbulojë përvojat estetike në nivel neurologjik të Ramës”. Ai kujtoi edhe vetë-deklarimin e kryeministrit në një aktivitet ndërkombëtar më 9 tetor, ku Rama tha:
“Unë nuk jam gjeneral dhe as ekspert kibernetik. I vetmi në qeverinë time pa një doktoraturë jam thjesht një artist.”
Dhe kështu, në një vend ku shkenca shpesh nuk ka fonde, por ka “frymëzim politik”, akademikë dhe studiues u mblodhën për të analizuar jo ndonjë zbulim shkencor, por “neuroestetikën” e kryeministrit – një tjetër episod i servilizmit institucional që ngjan më shumë me art performativ sesa me studim shkencor.
