Në kulmin e hipokrizisë dhe gënjeshtrës publike, në një moment kur pritej të paktën përjegjësi institucionale, Dogana Shqiptare ka zgjedhur të dalë përpara opinionit me një postim vetëlavdërues, që tingëllon si fyerje për inteligjencën e publikut.
Sipas postimit zyrtar, “temperaturat shënojnë -10°C në degët doganore në veri dhe juglindje të vendit”, ndërsa punonjësit paraqiten si heronj që shërbejnë “me përkushtim” edhe në natën e ndërrimit të viteve. Mesazhi shoqërohet me foto ku shfaqet drejtori i Doganës Shqiptare, Gentian Gazheli, i veshur në mënyrë luksoze, përballë ekraneve të një dogane që përdoret si sfond propagandistik.
Problemi i parë është faktik dhe i verifikueshëm: në Tiranë, ku janë shkrepur fotot dhe ku shfaqet drejtori Gazheli, nuk ka pasur në asnjë moment temperatura -10 gradë. As afër tyre. Shifra duket më shumë si dekor për status, sesa si realitet meteorologjik.
Por problemi i dytë është shumë më i rëndë dhe shumë më serioz se një gënjeshtër për motin.
Gentian Gazheli është drejtori përgjegjës për një nga episodet më të errëta dhe ende të paqarta të Doganës Shqiptare: zhdukjen e shisheve të verës me vlerë disa milionë euro, të sekuestruara në kuadër të çështjes së Ergys Agasit. Së bashku me prokurorin Bledar Valikaj, punonjës të doganës morën në dorëzim këto shishe, të cilat u lanë pa asnjë mbikëqyrje gjatë gjithë natës dhe më pas u zhdukën në drejtim të paditur, bashkë me Eno Agasin, sot në kërkim nga policia.
Deri më tani, nuk dihet nëse ka apo jo një hetim real për këtë ngjarje, një heshtje që rëndon edhe më shumë mbi institucionin dhe drejtuesit e tij.
Në këtë kontekst, shfaqja publike e Gentian Gazhelit, me tone triumfaliste dhe mesazhe festive, nuk është thjesht e papërshtatshme. Është arrogante dhe provokuese. Një fotografi e ndërtuar si propagandë, në një doganë ku “kalojnë qen e mace”, ku kushtet e vështira vlejnë vetëm për punonjësit e thjeshtë, ndërsa drejtuesit shfaqen të paprekshëm, të ngrohtë dhe të sigurt në pushtetin e tyre.
Dogana Shqiptare dhe drejtori i saj mund ta kishin kursyer këtë shfaqje. Të paktën në ditën e fundit të vitit. Sepse ka momente kur propaganda nuk bind, por zbërthen edhe më shumë një realitet që institucionet përpiqen ta fshehin.
