Opinion nga Muriel
Në Shqipëri, drejtësia sapo goditi një kufi të padukshëm, por të pakalueshëm: kufirin e pushtetit absolut. Më 9 mars 2026, mesazhi që doli nga mbledhja e Grupit Parlamentar Socialist nuk ishte thjesht një qëndrim politik, por një deklaratë lufte ndaj arkitekturës së re të drejtësisë. Edi Rama, njeriu që dikur premtonte se "kushdo që ha dardha pas shpine do të përgjigjet vetë", sot zgjodhi të bëhet gardiani i atyre që po hetohen për abuzime miliona euroshe. Formula e përdorur, “le të hetohet, por jo të arrestohet”, është një akt i pastër i pengimit të drejtësisë, i veshur me petkun e procedurës parlamentare.
Akti i sotëm i Kryeministrit, i cili e cilësoi kërkesën e SPAK-ut për arrestimin e ish-zëvendëskryeministres Belinda Balluku si “disproporcional” dhe “budallëk”, përbën një ndërhyrje flagrante në kompetencat e pushtetit gjyqësor. Në një shtet të së drejtës, vlerësimi i masave të sigurimit është ekskluzivitet i gjykatës. Kur Rama dikton se cilat kërkesa të prokurorisë janë “ekzagjerime”, ai po instalon një regjim ku politika ka veton mbi prangat.
Ky veprim nuk është thjesht një mendim; është një pengesë mekanike që i bëhet hetimit. Duke bllokuar autorizimin për arrest, Rama u jep subjekteve të hetuara liri të plotë për të koordinuar qëndrimet, për të intimiduar dëshmitarët (shpesh vartës të tyre) dhe për të "pastruar" mbetjet e korrupsionit në administratë.
Kur politika mbetet pa argumente juridike, ajo nxjerr nga sirtari kartën e vjetër të propagandës: “Mos i prishni punët e mëdha”. Ky është arsyetimi më i rrezikshëm i mundshëm. Të mbrosh një zyrtar nën akuzë për shkelje të barazisë në tendera miliona eurosh (si Tuneli i Llogarasë apo Unaza e Madhe), me pretekstin e “efikasitetit”, do të thotë të pranosh se korrupsioni është karburanti i qeverisjes suaj.
Një shtet serioz nuk i mbron investimet duke mbrojtur individët; i mbron ato përmes llogaridhënies. Nëse një projekt “rrëzohet” sepse një person duhet të përgjigjet para drejtësisë, atëherë problemi nuk është te SPAK-u, por te mënyra e kalbur se si Rama ka ndërtuar pushtetin: të varur tërësisht nga pandëshkueshmëria e ekzekutuesve të tij.
Edi Rama dhe ushtria e tij e kartonëve në Parlament duhet të kuptojnë se imuniteti politik nuk është parzmore ndaj Kodit Penal. Pengimi i ekzekutimit të vendimeve gjyqësore ose bllokimi i masave të sigurimit përmes autoritetit politik mbart pasoja të rënda afatgjata.
* Përgjegjësia Penale: Veprimet që pengojnë zbulimin e të vërtetës, duke përdorur pushtetin për të kufizuar mjetet hetimore të prokurorisë (siç është masa e arrestit), mund të klasifikohen si vepra penale në një të ardhme ku drejtësia nuk do të jetë më nën presionin e ekzekutivit.
* Kostoja Ndërkombëtare: Ky sabotim i hapur interpretohet nga partnerët tanë (SHBA dhe BE) si një "vijë e kuqe" e kaluar. Reputacioni i vendit po pëson një krisje që nuk riparohet me spote televizive.
Votimi i së enjtes në Parlament nuk do të jetë thjesht për imunitetin e një individi. Do të jetë votimi që do të përcaktojë nëse Shqipëria është një republikë e qytetarëve, apo një pronë private ku Kryeministri është Gjykatësi Suprem. Sot u vërtetua se pushteti po tenton ta kthejë SPAK-un në një “noter” që lejohet të godasë vetëm kur nuk cenon stabilitetin e qeverisë.
Por drejtësia, kur vjen, nuk njeh mbrojtje partie. Edi Rama dhe ata që e pasojnë në këtë sabotim do të mbajnë përgjegjësi personale për çdo provë që do të zhduket si pasojë e këtij bllokimi. Historia ka treguar se muret e pushtetit mund të jenë të lartë, por kurrë nuk janë aq të fortë sa për t'i bërë ballë të vërtetës përgjithmonë.
