Kujtime të dhimbshme nga lufta e fundit në Kosovë vazhdojnë të trondisin opinionin. Nënë Shukrije Ahmeti nga Rezalla e Drenicës ka rrëfyer momentet e fundit të jetës së djalit të saj, vetëm 7 vjeçar, i plagosur rëndë gjatë ngjarjeve të 5 marsit 1998.
"Leotrimi më tha: ‘Oj nanë, kqyr se edhe unë kam diçka në bark, jam smut prej barku.’ Kur ia hoqa teshat, e pashë se i ishte çarë barku dhe i kishin dalë zorrët. Ia vura xhemperin për t’ia mbuluar plagën, por ai më tha: ‘Mos um prek, se po më dhemb shumë’,” kujton nënë Shukrija.
Megjithë ndihmën e parë mjekësore të dhënë në Gradicë, djali i saj nuk arriti të jetonte më shumë se tre orë. Për shkak të rrethanave të luftës, familja nuk mundi ta sillte trupin në Rezallë, ndaj varrimi u bë në Gradicë.
“Djalin 7-vjeçar e kemi varrosur në Gradicë, sepse nuk patëm mundësi ta sjellim në Rezallë,” shtoi ajo me lot në sy.
Ky rrëfim i trishtë mbetet një dëshmi e gjallë e dhimbjeve të pashlyeshme që lanë pas ngjarjet e marsit 1998 në Drenicë.
