Me rritjen e temperaturave dhe ekstremeve termike të shkaktuara nga ndryshimet klimatike, stresi nga nxehtësia në vendin e punës është kthyer në një sfidë globale shoqërore, që nuk kufizohet më vetëm në vendet afër ekuatorit, thonë Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSh) dhe Organizata Meteorologjike Botërore (OMM) në një raport të ri të përbashkët.
Për të përballuar këto sfida, raporti thekson udhëzime dhe plane të reja veprimi.
"Stresi nga nxehtësia tashmë po dëmton shëndetin dhe jetesën e miliarda punëtorëve, veçanërisht në komunitetet më të prekshme", tha Jeremy Farrar, Zëvendës Drejtor i Përgjithshëm i OBSh-së për promovimin e shëndetit, parandalimin e sëmundjeve dhe kujdesin shëndetësor. Ndërsa, sipas Zëvendës Sekretares së Përgjithshme të OMM-së, Ko Barrett, "mbrojtja e punëtorëve nga nxehtësia ekstreme nuk është vetëm një domosdoshmëri shëndetësore, por edhe një nevojë ekonomike."
Sipas studimit, produktiviteti i punëtorëve bie me 2-3% për çdo gradë mbi 20°C, dhe rritja e episodeve të nxehtësisë tashmë po shkakton probleme shëndetësore tek popullatat e ndjeshme në vendet në zhvillim, si fëmijët, të moshuarit dhe personat me të ardhura të ulëta.
Raporti përfshin edhe gjetje nga raportet e fundit të Organizatës Ndërkombëtare të Punës (ILO), që tregojnë se mbi 2.4 miliardë punëtorë janë të ekspozuar ndaj temperaturave ekstreme në nivel global, çka sjell 22.85 milionë aksidente në punë çdo vit. Rreziqet për shëndetin përfshijnë goditje nga nxehtësia, dehidratim, dëmtime të veshkave dhe çrregullime neurologjike — “të gjitha këto faktorë që rrezikojnë shëndetin dhe sigurinë ekonomike afatgjatë”.
Për më tepër, frekuenca dhe intensiteti i episodeve të stresit termik janë rritur ndjeshëm, duke shtuar rreziqet si për punëtorët në ambiente të hapura ashtu edhe për ata që punojnë në ambiente të mbyllura.
Për të përballuar këto sfida, raporti kërkon zbatimin e planeve të veprimit. Udhëzimet përshkruajnë një rrugë për qeveritë, punëdhënësit dhe autoritetet shëndetësore, me plane të personalizuara sipas sektorëve dhe rajoneve, të zhvilluara në bashkëpunim mes punëdhënësve, punëtorëve, sindikatave dhe ekspertëve të shëndetit publik. Veçanërisht theksohet nevoja për kujdes ndaj punëtorëve të moshës së mesme dhe të moshuar, personave me sëmundje kronike dhe atyre me gjendje të dobët fizike.
